hasta değildim, hasta olsaydım iyileşebilirdim. içimdeki derin bir yaraydı sadece... hiç başlamamış bir konuşmanın bitmesi gibi. ama konuşsak iyileşirdim, ihtimallerin hatrı var üstümde..
alıntıdır.
Milyonlarca parlak beyaz ateşböceği yukarıdaki yıldızlı gökyüzüyle birleşti, öyle ki bir an tüm dünya minicik altın rengi ışıklarla örtülüymüş gibi göründü..
Belki de anlamamız gereken budur Alice. Bazı şeyler elinde tutamasan bile birer armağandır..
Belki de bu da güzel bir şeyin var olduğunu bilmek isteyebileceğimiz tek şeydir..
Bu ateşböceklerinin asıl harika yönü ne biliyor mu sun? Elbette sadece birkaç haftalık ömürleri var. Düşününce bu hiç de yeterli bir süre değil.. Dünyayı yepyeni bir gözle görüyorsun. Sonra kafanın içine bu güzel anı kazınmış oluyor. Nereye gitsen onu da götürüyorsun. Ve asla unutmuyorsun.
Onu güzel bir yere, karşısına hoş fırsatlar çıkacak, iyi bir eğitim alabileceği bir yere, daha o doğmadan ailesinin geleceğinde açtığı yaralar hakkında endişelenmesi gerekmeyecek bir yere götür..
Onu daha adını söylemeyi öğrenemeden onu ailesi yüzünden kınayacak insanlardan uzağa götür..