Nur Çetin
@valkrie
İngilizce Öğretmeni
Antalya
312 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Mrs. Rosie and the Priest” is the first book in the Penguin Little Black Classics series, which includes three stories selected from Boccaccio’s “Decameron”. Even though it was written in the 14th century, guess which characters aren’t passive? Of course, the women. It was truly a pleasure to read these four stories, which blend both traditional and modern family structures.
Reklam
“Gizem • Tarih • Keşif”
1936 Mısır’ı ile 1978 New York arasında gidip gelen ve ikili bir anlatıma sahip gizem, tarih ve kişisel keşiflerden oluşan zengin bir olay örgüsünün hayat bulduğu işte o muhteşem hikayeee.
New York Times Çoksatan yazarı olup aynı zamanda Goodreads yılın kitabı finalisti olan bu kitap - ki benim kitabı alırken dikkatimi çeken ilk özelliğiydi - 2026 Şubat ayında ilk basımı primekitap tarafından yapılmış ve iyi ki de yapılmış ben harika bir kitapla tanıştım Yani demem o ki resmen fırından taze çıkmış, hemen alınız deneyimleyiniz.
Fiona Davis’in oldukça kuvvetli ve akıcı dili sayesinde kendinizi bir an Met Müzesinde gezerken ya da Mısırın antik sokaklarında kazı yaparken bulabilirsiniz İlk 50 sayfada olaya adapte olmakta zorlanıyorsunuz amaaaa asıl hikaye sonrasında başlıyor. Üstelik sonu baya sürpriz sonlu. Duygusal ponçikler gözyaşlarını hazırlasın
Fiona Davis 
Çalınan Kraliçe
Empyrean serisi, edebi açıdan devrim yaratan bir fantastik kurgu olmasa da modern fantastik edebiyatın neden bu kadar geniş bir okur kitlesine ulaştığını çok iyi gösteren bir örnek. Rebecca Yarros’un en büyük başarısı karmaşık bir dünya yaratmak değil; okuru karakterlere duygusal olarak bağlamak. Violet’in fiziksel kırılganlığına rağmen gösterdiği direnç, Xaden’in gri ahlak anlayışı ve ejderhalarla kurulan bağ serinin en güçlü tarafları arasında yer alıyor.
Bununla birlikte seri zaman zaman tanıdık fantastik klişelere yaslanıyor; “düşmandan sevgiliye”, gizli sırlar, seçilmiş kişi anlatısı ve sürekli yükselen romantik gerilim bunların başında geliyor. Ancak Yarros’un akıcı anlatımı ve yüksek temposu sayesinde bu klişeler çoğu okur için bir eksiden çok keyif unsuruna dönüşüyor.
Bence serinin asıl gücü, okura uzun zamandır hissetmediği o “bir bölüm daha okuyayım” hissini yeniden yaşatabilmesi. Edebi derinliğiyle değil, yarattığı heyecan, duygusal bağ ve sürükleyiciliğiyle öne çıkan bir fantastik seri.
Demir Alev tıpkı ilk kitap gibi sürükleyici romantik fantastik yapısını koruyor fakat olay zinciri ve karakter örgüsüyle okuru bir tık yoran bir devam kitabı. Bu kez sadece ejderhalar değil, daha insani duygular da ele alınıyor; güven, ihanet ve savaş.
Karakterlerin gelişimi çoğu fantastik kitapta olduğu gibi birden olmuyor. Zamana yayılıyor ve gerçekçi bir şekilde tam da olması gerektiği gibi gelişim sağlıyor ve güçleniyor. Bu da ikinci kitapta sevdiğim detaylardan biri oldu.
Kitabın sonu devam niteliği taşıyacak şekilde sonlanıyor, ve güzel bir sürprizle bizleri üçüncü kitaba yönlendiriyor
Şimdi sırada Oniks Fırtına
Demir Alev 
Rebecca Yarros
Fourth Wing bu yıl beni tekrar fantastik edebiyata döndüren kitap oldu. Kitap sadece fantastik bir dünya sunmuyor; bana o eski okuma heyecanını tekrar hatırlatıyor. Hani gece “bir bölüm daha okuyayım” deyip saatlerin geçtiğini fark etmediğin o his var ya… tam olarak onu yaşattı bana. Karakterlerle bağ kurmayı, teoriler üretmeyi, bir dünyanın içine tamamen kaybolmayı özlediğimi fark ettim okurken. Ve bu hisleri yaşarken elbette çevirmen Elif Dinçer’in hakkını yemeyelim. Orjinal dilinde okumadım ama kitabı hissediyorsam çevirmenin emeği göz ardı edilemez
Evet, klişeler var. “Enemies to lovers” dinamiği, karizmatik ve tehlikeli erkek karakter, özel ama kırılgan başrol kız, akademi ortamı… Bunların hepsini daha önce başka kitaplarda da gördük. Ama mesele zaten burada başlıyor: Rebecca Yarros bu klişeleri utanmadan kullanıyor ama onları inanılmaz akıcı bir anlatımla yeniden parlatıyor. Kitap kendini asla “fazla ciddi” göstermeye çalışmıyor; tam tersine, duyguyu ve sürükleyiciliği merkeze koyuyor. Bu yüzden okurken sürekli bir hareket hissi var. Sayfalar akıyor resmen.
Bence kitabın en büyük başarısı “edebi olarak kusursuz” olması değil; seni tekrar heyecanlandırması. Bazı kitaplar teknik olarak mükemmeldir ama hiçbir şey hissettirmez. Bu kitap ise tam tersi: seni içine çekiyor, bağımlılık yaratıyor, karakterleri özletiyor ve fantastik dünyaların neden bu kadar sevildiğini yeniden hatırlatıyor.
Dördüncü Kanat Rebecca Yarros 
Elif Dinçer
Reklam