PANDİSPANYA
"Çocuklar ve çocuk ruhlu yetişkinler için yazıldı."
Bugün Gökçe ile sayfaları arasında kaybolduğumuz, bitince de kalbimizde sıcacık bir yer edinen bu özel kitapla geldim...
Öncelikle baskı kalitesi, iç sayfa tasarımı ve resimlendirmesini çok beğendik.
Okurken, Gökçe ile sayfalar arasında bak böyle bir yer, nasıl beğendin mi diyerek güzelce sohbet de ettik.
Kitap bitiminde çocuklara özel ayrılmış alanlar muhteşem bir incelikte düşünülmüş.
Okuduğunu anlama, duygu ve düşünceleri ifade etmede özgürlük alanı sağlanmış olması ile beraber hayal güçlerini zenginleştirme adına çok sevdik.
Bu alan anne/çocuk iletişimi açısından da etkili çünkü bolca sohbet içeriyor.
Ayrıca sesli dinlemek için QR kodu arka kapakta sizi bekliyor.
Pandispanya ülkesi ; salep tarlaları, vanilya kokulu evleri, yumurta veren ağaçları,ekşi tatlı tropik meyveleri, gökyüzünde sevinçle uçuşan süt perileri, ağaçlarda özgürce yaşayan kedileri ile hem insanların hem de canavar ırklarının yaşayan en büyük ve tek ütopyasıymış.
Çocukların yönettiği, bu ülkenin batın yakasında Soğuklar, doğu yakasında Bugi canavarları varmış.
Bugiler'den Munka ve Sozuklar'dan Sone ile tanışmaya , Pandispanya ülkesine davet edildiniz...
Hayal kurmanın gücünü, dostluğu, umudu, ön yargıları, korkuyu, sorumluluk ve bilinç, yardım ve dayanışma, sevgi ve arkadaşlık gibi temalardan oluşan bu kitap favorimiz oldu...
#cocuk
#kitap
#okur
PANDİSPANYA
.
Pandispanya Ülkesi, vanilya kokulu evlerinden yumurta veren ağaçlara, süt perilerinden binlerce bitki türüne, canavarlardan insanlara kadar herşeye_herkese ev sahipliği yapan bir ütopyaymış.
Tek amacı, üzerinde yaşayan her canlıya sıcacık bir yuva olmakmış. Ee hamurunda da bolca sevgi, çocuk ruhu, kedi merakı, yaratıcılık ve hoşgörü olunca, nasıl bir ülke olduğunu hayal etmek bile güzel değil mi?
Ülkenin batısında Sozuklar, doğusunda ise Bugi canavarları yaşarmış ve Bugi canavarları,insanların hayal gücünden beslenerek yaşarlarmış.
Günlerden bir gün, canavarlar yeterince beslenemez olmuşlar. Bunun nedenini düşünürken hayal kırıklığından kalp kırıklığına, kalp kırıklığından öfkeye yol almışlar. Ve bu duruma son vermek umuduyla Sozuklar ile görüşmeye karar vermişler.
Sozuklar Sone'yi, Bugiler ise Munka'yı kendilerine sözcü seçmişler. Ve sözcüler, ülkenin tam ortasında Günışığı Vadisi'nde görüşmek üzere yola çıkmışlar.
Asıl hikayenin bundan sonra başladığını tahmin ediyorsunuzdur. Peki sizce, Munka ve Sone anlaşabildiler mi? Canavarlar açlıklarına çare, insanlar da onlara derman olabildi mi dersiniz?
İçeriği ile çocuklarımıza çok şey katacak bir okuma #pandispanya . Sorunları çözmek için karşımızdakini dinlemeden anlayamayacağımızı, mutluluğa giden yolun umuttan geçtiğini_umut olmadan hiç bir yola çıkılamayacağını kavratan bir hikaye.
Konuşarak sorunların aşılacağını ve umutlarımızın sönmemesini, dış görünüşün içimizde kopan fırtınaları ifade edemeyeceğini, sorumluluklarımızı "zaman"la ufaltabileceğimizi, empati kurmanın gerçeğini ama bence en önemlisi birlikten kuvvet doğacağını öğreten bir ülke burası.
Sonuna eklenen etkinlikler ve bize görsel bir şölen yaşatan çizimleriyle, çocuklar bu kitaba bayılacak .
Ben kızımla pandispanya yapmaya
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Çocukluğumun kitabıdır Vanilya Kokulu Mektuplar, ara ara açar okurum. Yaklaşık 10 sene önce ilk okuduğum zamanı neler hissettiğimi o kadar iyi hatırlıyorum ki!
Hayatı güzel kılan nedir sahi? Hayal edebilmenin ne kadar önemli olduğunu biliyor muyuz?
Karakterimiz Kıymık hayal kurabilmenin verdiği güzelliği ve gücü önce kendisine sonra somurtkan anneannesine ve sonra da tüm mahalleye yayar. Tabi Kıymık’ın hiç bilmediği bir yabancı da ona yardım etmektedir.
Benim için yeri ayrı olan Kıymık’ın neşeli dünyasına, bence her yetişkinin de bir gün dahil olması gerekiyor.
Puan vermedi
PASTACIDAN MASALLAR / Mehtap Aktürk Akarsu
"Kalbinizle beraber cesaretiniz de kabarsın.
Çünkü yeniden başlamak, cesaret ister."
"Bir dilim sessizlik paylaşıldığında, binlerce dilim cesarete dönüşür."
"Belki bir gün bana hikâyenizi anlatırsınız. Çünkü en güzel tarifler, insanın yıllarca yanında taşıdıklarından doğar."
#pastacıdanmasalllar 236 sayfadan ve 10 farklı hikayenin anlatımından oluşan dolu dolu vanilya kokusuu alabileceğiniz bir eserdir.
Kitabımız birbirinden farklı tariflerin, birbirinden farklı masalların ve bizlerde bıraktığı o yumuşacık hislerden oluşuyor. Ana karakterimiz Ayperi şef’in mutfağına konuk oluyoruz adeta, kendisinden bir parça, tariflerinden bir parça ve masallarından da bir tutam ekleyince bizleri etkisi altına alıyor.
Tariflerin arasında gizlenmiş olan duyguları açığa çıkararak kendimizden birer parça buluyoruz.
Kısacası yazarımız tariflerini metafor olarak kullanmış sadece, hayatın içinden hikayeler anlatarak ve sonunu tariflerine bağlamış ve o tariflerin tatlarını hissettirerek bizleri yaşamımızın telaşından bir nebze uzaklaştırıyor.
Siz hiç bir kitabı okurken mis gibi vanilya kokulu bir mutfağa çekildiğinizi hissettiniz mi?
Ayperi Şef’le tanışana kadar ben de hissetmemiştim.
Bu mutfakta yalnızca tatlılar ve pastalar hazırlanmıyor; aynı zamanda bir insanın umutlarına, kırık kalplerine, aşklarına ve geçmişten gelen bir yığın duygusuna da şekil veriliyor. Her tarif, karakterlerin yıllardır sarıp sarmalayamadığı duygularının adeta bir sembolü gibi. Tatlıların asıl anlamı ise tatlarında değil; onları hangi duyguyla, nasıl hatırladığımızda gizli.
Her sayfasında bir tatlının kokusu, bir anının sıcaklığı ve insan kalbine dokunan küçük hikâyeler var. Kimisi yıllardır aşkını gizlemiş, kimisi annesini, kimisi de tüm hatıralarını…
Sayfalar ilerledikçe aslında bu hikâyelerin hepimizin kalbinin gizli köşelerinde saklı küçük parçalar taşıdığını fark ediyorsunuz. Hangi masalı okusanız kendinizden bir şeyler mutlaka buluyorsunuz. Ben masallar arasında bana en yakın olanı seçemedim; çünkü hepsi benim için birbirinden değerli duygulardı.Ahh birde hikayelerin sonlarına işlenmiş o gizli tarif reçetelerine ne demeli?
Yazarın anlatımı o kadar sade, sakin, samimi ve sıcaktı ki; sanki kahvemin yanına bir tatlı almışım da bir mutfakta oturup birinin hayat hikâyesini dinliyormuşum hissi yarattı bende. Tıpkı her tatlının yavaş yavaş pişip damakta bıraktığı tat gibi, kalbimde bir iz bıraktı.
Hani bazı tatlılar vardır; bir kere yersiniz ama senelerce o tat damağınızda yeni yemişsiniz gibi bir his bırakır... uzunca bir süre hâlâ kokusunu alırsınız. Hahhh işte bu kitapta tam olarak öyle.
Zaten hayat da böyle değil mi?
Bazı insanlar hayatımıza bir masal gibi giriyor; bazı anılar ise bir tatlının kokusu gibi yıllar geçse de kalbimizde kalıyor…
Eğer ruhunuzu dinlendirecek, sizi yavaşlatacak ve kalbinize sıcak bir dokunuş
iki anne iki aile arasında yalnızlık
Arminuta 13 yaşında sevgiyle, imkanlarla, şehirde büyütüldüğü ailesinin yanından ayrılır ve biyolojik ailesinin yanında yaşamaya başlar. Ona söylenen yalanlar, saklanan gerçekler, Arminuta’nın sefalet içinde yaşamaya uyum sağlamaktan başka çaresi yokken yine de sürekli bir gün geri döneceğini umması.
Kız kardeşiyle ilişkisi ve kız kardeşi mükemmeldi! Annelerin onun hayatındaki duruşları, karakterleri çok gerçekti.
Babaların varken yokluğu, erkek kardeşlerin bir evde nasıl konumlandığı, komşular dahi olması gerektiği yerde olacak kadar gerçekti.
Okuldaki öğrenciler, öğretmenin her hareketi. Ne eksik ne abartı. Şehirdeki arkadaşı, onun ailesi, liseye başladığında yanında kaldığı aile.
Boş hiçbir karakter yok, hepsinin gerçek olduğuna o kadar ikna oldum ki büyük büyük olaylar durumlar tepkiler olmadan bir hayattan kesit gibiydi her bölüm.
Arminuta’nın sakin yapısı, pasif agresif tepkileri ve on üç yaşında maruz kaldığı arada sıkışmışlıkla aslında hiçbir yere ait olmayışı içinde kız kardeşlerin birbirine sığınması kitapta en sevdiğim şeydi sanırım.
Neredeyse bir Elena Ferrante anlatısı ama daha vanilya tarzda.