Yara izlerini yok etmeyi önerdim. Başını iki yana salladı. "Kendimi nasıl tanıyacağım?"
Yüreklerimizde gerçekte ne olduğu bilinseydi kaçımız affedilirdi?
Sunağım yoktu ama sunağa ihtiyacım da yoktu zaten, nereye gidersem orası tapınağım haline geliyordu.
Ama yalnız bir yaşamda, başka bir ruhun sizinkinin yanına damladığı ender anlar vardır, yıldızların denede bir defa yeryüzüne sürünüp geçmesi gibi.
Bunca zamandır yünü olmayan bir dokumacı, denizi olmayan bir gemiymişim. Oysa şimdi yelken açtığım yere bak.