"Yarın yine aynı olacak. Mutluluk asla gelmeyecek. Bunu biliyorum. Ama bir gün mutlaka gelecek, yarın sabah gelecek diye inanarak uyumak daha iyi değil mi?"
"Öylece sessizce dururken, şimdiki hâlim küçüklüğümdeki beyazlığımdan farklıymış gibi geldi. Katlanılmaz bir şeydi. Vücudumun benim hislerimden bağımsız olarak kendi başına sürekli gelişmesi beni son derece rahatsız ediyordu. Gitgide bir yetişkine dönüşen kendim hakkında elim kolum bağlı olduğu için üzgündüm. Her şeyi kendi hâline bırakıp büyümemi izlemekten başka yapacak bir şey yok. Sonsuza kadar vücudumun oyuncak bebek gibi kalmasını istiyorum. Suyla oynayıp şıp şıp sıçratarak çocuk taklidi yapsam da hiçbir şekilde üzüntüm geçmedi. Artık yaşamak için bir nedenim yokmuş gibi hissedip mahvoluyorum."