Birisi Hz. Ali’ye geldi ve “O kadar dertliyim ki çok sıkıntım var” dedi.
Hz. Ali;
“İki soru soracağım,
cevabını verip dermanını bulacaksın." dedi.
Adam; “Sor Ya Ali." dedi.
Hz. Ali;
“Dünyaya geldiğin zaman bu dert seninle birlikte mi dünyaya geldi ?”
Adam; ”Hayır.”
Hz. Ali;
”Dünyadan giderken bu dert seninle birlikte olacak mı ?"
Adam; ”Hayır” dedi.
Hz. Ali son olarak şöyle buyurdu;
“Seninle birlikte gelmeyen ve giderken de seninle birlikte olmayacak olan bir dert, senin bu kadar zamanını almamalı.
Sabırlı ol...
Yer yüzündekilere çok ümit bağlamaktansa yüzünü Âlemlerin Rabbine çevir.”
Şükür deyince kendinden daha kötü durumdakilere bak deniyor ya aslında biz bu sözü yanlış algıladığımız için bu söz bize ters geliyor. Aslında durum şöyle: bir hastalığımız olduğunda ağlamak, isyan etmek, sanki sadece senin başına gelmiş gibi davranmak yerine senin hastalığının kat kat fazlasını çekenlerin olduğunu bilip onlar buna katlanacak gücü bulabilirken, senin nazlanman şikayet etmen onların yaşadığı zorluğa bir haksızlık. Yani burada hastalıktan örnek verdim fakat her durumda bu böyle. Senin isyan ettiğin durumun daha ağırına başkası sabrediyor. İncinirken incitme. Saygı duy yani başkasının acısına direnişine. Biraz sessiz ol biraz sakin ol. Dünya senin etrafında dönmüyor. En ağır yük senin omzunda değil. Mesela bazı insanlar görürsün sana göre gerçekten durumu çok kötüdür acınası haldedir. Fakat mutludur her şeye rağmen huzurludur çektiği acılarla çok güzel mücadele ediyordur. Garipseme sakın. O olgunluğa erişmiş insanı takdir et örnek al saygı duy. Bu hayatın anafikrini bulmuş matematiğini çözmüş insanlar onlar. Bir de her şeye düz bakma. Çok pencere var...
"Asri zamanda hepsi ganî var mı güdadan
Gördüklerin süs, sade kuru ehli riyadan
Tenhaları melce ederek kaçsa da insan
Kurtulmaya imkan var mıdır asrı beladan
Gece dersinden bir şahadetname alanlar
Her iki âlemi kendisi1 vüzeradan
Kalıp kıyafet var ise eğer tamahın
Hacı Abdullah dahil meclisi ümeradan
Yok ise eğer şeklini halleden alem
Şeyh Yusuf dahi hurda kitapsız ulemadan
Dahil olursan cemiyyeti riyakârlara
Almış olursun sen de mühürü Süleyman'dan
İbret değil mi bizdeki ahlâkın sükûtu
Tabasbus ehli bu zamanda muteberandan
Tak koluna bir dilberi düş çarşı, pazara
Onu Huri, seni addeder büyük gulemandan
Tut bir riyakâr eteğinden kendine bend ol
Sen de olursun şöhretli eshabı kiramdan
Sadakat, metanet gösterip kendini övme
Mahrum kalırsın sonra bütün asri zamandan"
Yaşam nasıl da gözünü kırpmadan geçiyor. Şaka gibi geliyor ama seneye yolun yarısına gelmiş olacağım. Ben küçükken yolun yarısı büyük bir şeydi. Otuzlar cidden büyük gelirdi. Şu an bakıyorum da
Mevsim dediğimiz şeyin hayatın tamamına bunca hükmettiği bir dünyada, etrafında biteviye değişip dönüşen doğanın bir parçası olmaktan başka çaren yok. Kırlangıçların da senin kadar söz hakkı var. Onlarla savaşırsan, kaybedersin. Kural basit. Doğanın bir parçası ol ve sadece yaşa.
"Düşünme, arzu et sadece, bak böcekler de öyle yapıyor" diyor ya şair. Daha ne desin . . .
