Refah seviyesi en yüksek ülkelerden Fransa’da sırf bazı devlet adamlarının kellesi gitmesin diye mecliste ölüm cezalarının kaldırılmasının gündeme getirilmesinden anlayacağımız:
Bu devletin başındaki insanların halkının çektiği acıları hiçe sayıp sadece kendi yararına hareket ederken büyük bir yanlış içinde olduklarıdır.
Yazar ölüm cezası üzerinden iktidardakilerin bu bencil tutumunu eleştirdiğini önsözde belirtiyor. Okur kendinden bir şeyler bulabildiği kitapları tutkuyla okur. Bu eserin günümüzde bir klasik olarak kabul edilmesi, dünya çapında bir ilgi uyandırması da gösteriyor ki iktidardakilerin bu bencilliğinin yaşandığı tek ülke ne yazık ki Fransa değil. Ülkemiz insanına olduğu gibi daha nice halkalara ses olmuş bir eser bu. Gönül isterdi bu roman yazılmamış olsun, yazıldıysa da bu kadar geniş bir kitle tarafından ilgiyle karşılanmasın ancak sınırlar, coğrafyalar farklılaşsa da konuşulan diller hatta çağlar değişse de bu tüm insanlığın dramıdır. Yönetimdekilerin bu tutumu değişmediği müddetçe insanlık dramı devam edeceği gibi bu kitap daha nice okurlar bulacaktır.