İnsanın kendi yüzünü anlayabilmesi belki de elinde değil. Belki de tek başıma yaşadığım için böyle oluyor. Topluluk içinde yaşayanlar kendilerini arkadaşlarına nasıl görünüyorlardı aynalarda tıpkı öyle görmeyi öğrenmişlerdir. Benim arkadaşım yok. Tenimin bunca çıplak olması acaba bu yüzden mi? Buna insansız... Evet insansız doğa denebilir.
Bütün bu adamlar, vakitlerini dertleşmekle aynı düşüncede olduklarını anlayıp mutluluk duymakla geçiriyorlar.Aynı şeyleri hep birlikte düşünmeye ne kadar da önem veriyorlar. Bakışı içe dönük, balık gözlü, kimsenin kendisiyle uyuşamadığı adamlardan biri aralarına karışmayagörsün, suratları hemen değişir.
Ansızın ortaya çıkan bu dönüşümlere uğramış olduğumu kabul etmek zorundayım.Sık sık düşünen bir kimse olmadığım için, ben farkında olmadan içimde bir yığın ufacık başkalaşım birikir sonra da günün birinde gerçek bir devrim ortaya çıkar.
İnsanın insandan daha korkunç bir düşmanı yoktur. Gizli mikroplardan daha tehlikeli olan bu iri cüsseli canavarı yenmek hüneri, hünerlerin en büyüğüdür.