İçimizdeki ve/veya çevremizdeki üvey aile bize ilk planda pek de matah olmadığımızı söyleyip etrafımızda dönüp duran zulmü algılamak yerine, kusurlarımız üzerinde odaklanmamızda ısrar ettiğinde biz de tıkanıp kalırız.
Onlar sizin sayenizde gelir ama sizden değildir. Sizinle birlikte oradalar da size ait değildir. Onlara sevginizi verebilirsiniz ama düşüncelerinizi değil. Zira kendi düşünceleri var onların.
Birbirinizin tasını doldurun ama aynı tastan içmeyin. Birbirinize ekmeğinizden verin ama aynı somundan yemeyin. Şarkı söyleyip dans edin birlikte, eğlenin, ama yalnız başınıza olun ikiniz de.