“Bir varmış, bir yokmuş...” Bu paradoksal cümle, öykünün, hiçbir şeyin ilk göründüğü gibi olmadığı dünyalar arasındaki- dünyada geçtiği konusunda, dinleyicinin ruhunu uyarmayı amaçlar. Ç
Bir kadına bilinçli benlik bilgisini açan anahtarı kullanmasını yasaklamak, onun sezgisel doğasını; “altta kalan şeyleri,” aşikar olanın ötesini keşfetmesine önayak olan doğal merak içgüdüsünü ortadan kaldırır.