Doğumdan düğüne,ölüm döşeğine kadar her duruma dair bir dua vardır; kaçak bir kürtajcıya giden yirmi yaşında bir kız hakkında, dönüşte yolda yürürken,kendini yatağına atarken aklından geçenler hakkında da dair tane olmalıydı.
Aynaların içi insanlarla dolu.
Görünmez insanlar bizi görür.
Unutulmuşlar bizi hatırlar.
Biz aslında onları görürüz görürken kendimizi.
Peki biz gidince ,onlarda mı gider?