Vasher başını iki yana salladı. “Nanrovah'ın babası şehrin en zengin tüccarlarından biridir. Oğlu, sahip oldukları nimetlere şükranlarını sunmak için kendini tanrıların hizmetine adadı. Hizmetleri karşılığında para almıyor.”
Vivenna duraksadı. “Ah.”
Vasher karanlıkta omuz silkti. “Rahipleri suçlamak en kolayıdır. Günah keçisi olmak için idealler! Sonuçta senin inancından farklı bir şeye güçlü bir inançla bağlanan biri ya manyak bir yobazdır ya da yalancı bir düzenbaz, değil mi?”
Vivenna yine kızardı.
Vasher yürümeyi kesip ona döndü. “Üzgünüm,” dedi. “Bu şekilde söylemek istemedim.” Küfredip döndü ve tekrar yürümeye başladım. “Sana bu konuda iyi olmadığımı söylemiştim.”
“Sorun değil,” dedi Vivenna. “Alışıyorum.”
Vasher dalgın bir şekilde başını salladı.
İyi bir adam, diye düşündü Vivenna. Ya da iyi olmaya çabalayan dürüst bir adam en azından. Yine bir yargıda bulunduğu için bir yanı kendini aptal gibi hissetti.
Denth gülümsedi. “Söylemeye çalıştığım, bir adamın yaptığı şeyi yapmasına sebep olan şeyi anlamadan onu anlayamazsın. Her insan kendi hikâyesinde bir kahramandır, Prenses. Katiller yaptıkları şey için suçlanacak kişinin kendileri olmadığına inanır. Hırsızlar aldıkları parayı hak ettiklerine inanır. Diktatörler, halklarının güvenliği ve ulusun iyiliği için canlarının istediklerini yapmaya hakları olduğuna inanır.”
Denth gözlerini uzaklara dikip başını iki yana salladı. “Herhâlde Vasher bile kendini bir kahraman olarak görüyordur. Gerçek şu ki, senin 'yanlış” olduğunu düşündüğün şeyleri yapan insanların çoğu bunu kendilerinin 'doğru' olduğuna inandığı sebeplerle yapar. Sadece paralı askerlerin yaptıkları anlaşılabilir. Biz bize ne için ödeme yapılıyorsa onu yaparız. Belki insanların bizi aşağı görmesinin sebebi de budur. Daha yüce bir amaca hizmet ediyormuş gibi yapmayan sadece biziz.”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Anahtarları aldı. "Teşekkürler," dedi. Onlara daima teşekkür ederdi. Neden olduğunu bilmiyordu; hele de bunun hemen ardından yaptığı şey düşünülürse. "Nefesin Nefesime," diye Komut verdi saman adamın göğsüne dokunarak. Saman adam anında sırtüstü devrildi ve hayat içinden çekilirken Vasher ona verdiği Nefesi geri aldı. O bildik farkındalık hissi, o bağlantı hissi, o bağ geri döndü. Saman adamın Nefesini alabilmişti çünkü onu en başta Uyandıran kendisiydi. Zaten bu tür Uyandırmalar nadiren kalıcı olurdu. Nefesini bir tür rezerv olarak kullanıyor, pay ediyor, sonra geri topluyordu.
Hayatımda bir sürü şeyin hapse atılmamla başlaması ne tuhaf, diye düşündü Vasher.
bir süre sessizce yürüdüler.
ben sıkıldım, dedi gecekanı. benimle ilgilenin. niye kimse benimle konuşmuyor?
"çünkü çok sinir bozucusun." diye cevabı yapıştırdı vasher.
kılıç pufladı.
Sayfa 563