İnsanların kimi zaman beni böyle yanılttıkları da olur. Kendi kendilerinin şeytanı bunlar, hiç bilinmez ne yapacakları. Gene de, şu kadarını söylemem gerekir ki, şimdiye dek hiç kimse beni yanılttığını anlayabilmiş değildir. Bu mümkün değildir zaten, hiç mi hiç mümkün değildir. Mümkün olsaydı, insanlar nasıl sevinirlerdi oysa; birer tasarı olduklarını unutup nasıl da tamamlanmış sayarlardı kendilerini.
"Şu andaki isteklerim somut istekler ben basit şeylerin peşindeyim; gece üçte kabusla bölünmeyen bir uyku uyumak istiyorum, ta içimdeki bu gerilimden kurtulmak istiyorum. işte benim korkum bütün ağırlığıyla tam buraya çökmüş duruyor" diyerek göğsünün ortasını gösterdi. "benim bilmem gereken soyut şiirsel sözler değil daha insani daha doğrudan sözler."