Kış ortasında,
Yazarın kaç tane kitabıni okudum bilmiyorum. Dili, olay örgüsü ve akıcılığı beni sarıyor diyebilirim.
Richard, Lucia ve Evelyn kitap boyunca hayat hikayeleri ustaca anlatilip işleniyor. Her birinin ayrı ayrı yaşadıkları, pişmanlıkları, hayal kırıklıkları, korkuları, hayata karşı duruşlarını yazar ustaca aktarıyor okura. Richard in yasadigi kötü olaylardan pişmanlıkları ve kendini cezalandırmasi çok etkileyici.
Yıllarca bitmek bilmeyen olaylardan çekilen inzivalardan ikisinin birbirine duyduğu hisler çok şirin ve yürek ısıtıcı.
Hayatta ikinci şansları ve hikayeleri yazanlari anlatan bir hikaye. İnsanın yüreğine dokunuyor.
Isabel Allende, bu romanda savaşın, sürgünün ve zorunlu göçün insan hayatında açtığı derin izleri anlatıyor. İspanya İç Savaşı’ndan Şili’ye uzanan hikâye; kayıplara rağmen tutunmayı, yabancı bir ülkede yeniden kök salmayı ve sevginin dönüştürücü gücünü merkeze alıyor.Hüzünlü, umut dolu bir roman ama kitabı çok sevdimmmm diyemem. Tarih anlatımı oldukça yoğundu ve beni okurken fazlasıyla yordu. Hikâyenin duygusal tarafı güçlü olsa da, tarih bölümleriyle bağ kurmakta zorlandım.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kitapta hiçbir konu göz ardı edilmiyor: devrim, halk ayaklanmaları, gerilla savaşçıları, halkın alışılmadık yaşam tarzlarına karşı savaşan etkili politikacılar, fuhuş, işsizlik, yoksulluk, sosyal adaletsizlik, her türlü şiddet ve Eva Luna bunların hepsinde çok önemli bir rol oynuyor.
Isabel Allende'nin yazım tarzında gerçekten takdir ettiğim şey çok fazla ayrıntı içermesi ve kitapta anlatılan tüm durumu hemen gözünüzde canlandırmanızı sağlaması. Bu sadece daha net bir tablo oluşturmakla kalmıyor, aynı zamanda okumayı çok keyifli hale getiriyor. O kadar güzel ve iyi yazılmış ki, karakterleri tanıyormuş gibi hissediyorsunuz. Çok gerçekçiler. Hayal gücü dolu, yaratıcı ve muhteşem bir kitap. Kesinlikle okunmaya değer!
'Ruhlar Evi' bir kadın yazarın salt aşkla, çılgınlıkla ve kendine özgü karakterleriyle biçimlendirdiği 'del Valle' kadınlarının üç nesil boyunca hayatını aktarmıyor sadece; bizi, bu süre zarfındaki Latin Amerika'nın aile hayatına, toplumsal oluşumlarına, yapılanmalarına, kültürel ögelerine, siyasi hesaplaşmalarına ve savaşına da ortak kılıyor. Hala yazar değil de 'kadın yazar' dedirtilen bu düzende Nivea del Valle ile başlayan, onun kızı Clara, onun da kızı Blanca ve Blanca'nın kızı Alba'yla devam eden ve en son Alba'nın da kızının olacağını öğrendiğimiz son kısımda kadınlardan örülü 70 yılı sergilemesinin boşuna olmadığını görüyorsunuz kitapta. Etrafta dolanıp duran tüm erkekleri ise 'figür' kategorisine koymak haksızlık olur tabi, arka planlardaki olayların asıl mimarları onlar hep olduğu gibi.
Söz konusu Latin Amerika olunca büyülü kıtanın büyülü gerçekçilik anlatıcılığını beklememek olmazdı. Tam da beklenildiği gibi yazar olaylar silsilesini Marquez'le yarışır bir ustalıkla anlatıyor. Yeşil saçlı Rosa, büyük büyük teyzesine benzer saç rengiyle Alba bunlardan birkaçı. Fakat en göze çarpan, ruhlarla konuşup olacakları bilebilen, eşyaları yerinden oynatabilen, piyanonun tuşlarını karşıdan çalabilen eksantrik ve canlı karakteriyle Clara. Bir nevi geçmiş, bugünkü ve gelecek ruhların birbirine karıştığı bir düzende karşımıza çıkmamızı sağlayan kitabın merkezindeki söz konusu evi o hale getiren de o. O yüzden ki, kitabın başından ortalarına kadar Clara'nın renkli hayatına ortak olmak çok eğlenceliydi.
Nivea, Clara, Blanca ve Alba, her biri toplumun belli bir döneminin yaşayan tanıkları ve aktarıcısı olarak karşımıza çıkıyor. Nivea'ya çok az yer verilmesine rağmen kalabalık nüfuslu bir ailenin annesi olarak karşımıza çıkması 20. yüzyılın başındaki dönemin aile yapısına,
Güney Amerika ülkesinde yoksulluktan yönetimin üst kademesine çıkan bir başarı hikayesi ve aynı zamanda bu başarının kazanılması sürecinde edinilen olumsuz davranışlar ve kazanılan onlarca düşman.
Dünyanın hangi ülkesinde ya da hangi kültüründe olursa olsun toplumsal değişim sancısının her yerde hemen hemen benzer seyri izlediğini vurgulayan bir anlatı, fark senin olayları hangi gözle gördüğün.
Yazarın olayları değerlendirmede sosyalist düşünceleri bariz şekilde ortada.
Sancılı toplumsal değişimin arka planda anlatıldığı romanda bir sülalenin bu değişimin aynası olması ve bu ailede üç kuşağın aşkları, nefretleri ve parapsikolojik anlatılarının yer aldığı, okuru direkt olayların içine çeken kurgusuyla sürekli ilgi uyandıran, bir solukta okunan bir roman. (Öyle bir aile ki fertler arasında toplumun her kesimini temsil eden bir figür mevcut. Faşist, sosyalist, maceraperest, ahlaklı, ahlaksız, aşık, sevgili..)
Toplumsal cinsiyet eşitsizliğine, sınıf farklılıklarına, Kadının toplumdaki yerine,konumuna dair eleştirel ve aynı zamanda yapıcı bir söylemi içeren samimi dille yazılmış eser. Yazarın okuduğum ilk eseri olmasına karşın kendisiyle gönül bağı kurduğumu söylemek isterim. Bir davası var ve yaktığı meşalenin ateşini yazarak aydınlatıyor. Tarihsel süreçte yaşanılan ve hala devam eden kültür,gelenekler, din ve siyasi ideolojilerle parçalanmış tüm kadınları bir kez daha kucaklıyorum.
