Yazar:
Isabel Allende
Çevirmen:
İnci Kut
Tahmini Okuma Süresi:
15 sa. 25 dk.
Sayfa Sayısı:
544
Basım Tarihi:
Aralık 2022
İlk Yayın Tarihi:
1987
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
La casa de los espíritus
ISBN:
9789750758720
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Yorumlar ve İncelemeler
Ruhu yok edilememiş veya edileyemeyecek tüm kadınlara
Ruhlar Evi, üç kuşak ailenin anlatıldığı bir roman olmak dışında 20. Yüzyıl Şili’sinin de açıkça bir panoraması.
Şili, yani Latin Amerikanın feodal toprak düzeninden sosyalist harekete, oradan da askeri diktatörlüğe geçişini üç kuşak aile ile anlatan Ruhlar Evi, Isabel Allende’nin ilk romanı.
1970 Şili hükümetini ve faşizm ile değişen yönetim şekillerini, yazar karakterler üzerinden çok iyi anlatıyor. İlk 300 sayfaya kadar üç kuşak boyu aileyi tanıyoruz. Geri planda ise devrim ve diktatörlük kendini yavaş yavaş belli ediyor. Buraya kadar oldukça eğlenceli, ara ara kalbe dokunsa da kitabın asıl etkileyeceği kısımları son 200 sayfa.
Uzun süredir hiç bir kitabı okurken ağladığımı hatırlamayan ben, kendimi tutamadım. Oldukça fazla etkilendim ve düşünmeden edemedim.
Kitabın benim için diğer bir iyi bir yanı ama birçok okur için yavan kalan kısmı büyülü gerçekçilik ile ilgiliydi.
Bu kitabı 
Yüzyıllık Yalnızlık ile karşılaştırarak yorum yapmanız tamamen hata olur. Isabel Allende, yaşanmış olayları kurgulaştırarak ve bu kurguya “hayaletler, geçmişe dönüş” ile sembolize ettiği toplumsal ve bireysel belleği katarak büyülü gerçekçilik ile inanılmaz iyi bir şekilde aktarmış. Gerçekçilikten uzaklaşmayarak da anlatması oldukça etkileyici.
Hükümet değişir, yargı değişir, düzen değişir ama değişmeyen tek şey erkek egemenliği altında kadının ezilişidir.
Dilerim herkes okusun, en çok da kadınlar.
Kitabın beni en çok etkileyen kısımlarından biri ise:
“İşte o zaman Albay Garcia’nın ve ona benzeyen bütün ötekilerin günlerinin sayılı olduğunu anladım, çünkü onlar bu kadınların ruhunu yok edememişlerdi.”
Eminim okuktan sonra bu cümle ile kitaba veda ederken sizler için de anlamı oldukça farklı olacaktır.
Ruhlar Evi en çok, ne olursa olsun ruhu yok edilemeyecek veya edilememiş kadınlara ithaf.
Isabel Allende’nin ilk romanı.
1970 Şili hükümetini ve faşizm ile değişen yönetim şekillerini, yazar karakterler üzerinden çok iyi anlatıyor. İlk 300 sayfaya kadar üç kuşak boyu aileyi tanıyoruz. Geri planda ise devrim ve diktatörlük kendini yavaş yavaş belli ediyor. Buraya kadar oldukça eğlenceli, ara ara kalbe dokunsa da kitabın asıl etkileyeceği kısımları son 200 sayfa.
Uzun süredir hiç bir kitabı okurken ağladığımı hatırlamayan ben, kendimi tutamadım. Oldukça fazla etkilendim ve düşünmeden edemedim.
Kitabın benim için diğer bir iyi bir yanı ama birçok okur için yavan kalan kısmı büyülü gerçekçilik ile ilgiliydi.
Bu kitabı Yüzyıllık Yalnızlık ile karşılaştırarak yorum yapmanız tamamen hata olur. Isabel Allende, yaşanmış olayları kurgulaştırarak ve bu kurguya “hayaletler, geçmişe dönüş” ile sembolize ettiği toplumsal ve bireysel belleği katarak büyülü gerçekçilik ile inanılmaz iyi bir şekilde aktarmış. Gerçekçilikten uzaklaşmayarak da anlatması oldukça etkileyici.
Hükümet değişir, yargı değişir, düzen değişir ama değişmeyen tek şey erkek egemenliği altında kadının ezilişidir.
Dilerim herkes okusun, en çok da kadınlar.
Kitabın beni en çok etkileyen kısımlarından biri ise:
“İşte o zaman Albay Garcia’nın ve ona benzeyen bütün ötekilerin günlerinin sayılı olduğunu anladım, çünkü onlar bu kadınların ruhunu yok edememişlerdi.”
Eminim okuktan sonra bu cümle ile kitaba veda ederken sizler için de anlamı oldukça farklı olacaktır.
Ruhlar Evi en çok, ne olursa olsun ruhu yok edilemeyecek veya edilememiş kadınlara ithaf.
Güney Amerika ülkesinde yoksulluktan yönetimin üst kademesine çıkan bir başarı hikayesi ve aynı zamanda bu başarının kazanılması sürecinde edinilen olumsuz davranışlar ve kazanılan onlarca düşman.
Dünyanın hangi ülkesinde ya da hangi kültüründe olursa olsun toplumsal değişim sancısının her yerde hemen hemen benzer seyri izlediğini vurgulayan bir anlatı, fark senin olayları hangi gözle gördüğün.
Yazarın olayları değerlendirmede sosyalist düşünceleri bariz şekilde ortada.
Sancılı toplumsal değişimin arka planda anlatıldığı romanda bir sülalenin bu değişimin aynası olması ve bu ailede üç kuşağın aşkları, nefretleri ve parapsikolojik anlatılarının yer aldığı, okuru direkt olayların içine çeken kurgusuyla sürekli ilgi uyandıran, bir solukta okunan bir roman. (Öyle bir aile ki fertler arasında toplumun her kesimini temsil eden bir figür mevcut. Faşist, sosyalist, maceraperest, ahlaklı, ahlaksız, aşık, sevgili..)
Ruhlar Evi
Ruhlar Evi, her okunuşta farklı bir yönü keşfedilebilecek çok katmanlı bir roman. Psikolojik açıdan hafıza ve travmayı, sosyolojik açıdan sınıf çatışmalarını ve toplumsal adaletsizlikleri, felsefi açıdan ise kaderi, özgür iradeyi ve insanın geçmişiyle ilişkisini sorgulamaya açıyor.
"Isabel Allende, Ruhlar Evi'nde yalnızca bir ailenin hikâyesini anlatmıyor; hafızanın, travmanın, iktidarın ve umudun kuşaklar boyunca nasıl aktarıldığını da gösteriyor."
Roman boyunca en çok Clara’nın bilgeliği ve Alba’nın direnci etkiledi beni. Clara, hayatını başkalarının beklentilerine göre şekillendirmeden kendi iç dünyasına sadık kalabilen bir kadın. Alba ise yaşadığı bütün acılara rağmen umudunu ve insanlığını koruyabilen bir karakter. Biri kök salmayı, diğeri ise fırtınada eğilip kırılmamayı öğretiyor.
Altını çizdiğim bir bölümü de bırakayım buraya. 189. sayfada Clara, kızı Blanca’yı yoksullara yardım dağıtmaya götürdüğünde ona şöyle diyordu:
"Vicdanlarımızı yatıştırmaya yarıyor bunlar, kızım; ama yoksullara bir faydası olmuyor. Onların hayırseverliğe değil, adalete ihtiyacı var."
Roman boyunca pek çok etkileyici cümle okudum ama bu söz, kitabın toplumsal vicdanını tek başına özetliyordu.
Roman, zengin ile yoksul, güçlü ile güçsüz arasındaki uçurumun yalnızca ekonomik değil, aynı zamanda ahlaki ve insani sonuçları olduğunu gösteriyor.
Kitabı bitirdiğimde ise aklımda şu soru kaldı: İnsan gerçekten kendi hayatını mı yaşar, yoksa kendisinden önce yaşamış insanların tamamlanmamış hikâyelerini de taşır mı?
Belki de Ruhlar Evi'nin en güçlü yanı, okurunu tam da bu sorunun üzerinde düşünmeye davet etmesidir. Ve belki de bize hatırlattığı en önemli şey şudur: Geçmişle yüzleşmeyen toplumlar da insanlar gibi aynı acıları tekrar tekrar yaşamaya mahkûmdur
Romanın ana temasında Trueba ailesi’nin üç kuşak süren öyküsü var. Üç kuşakta üç kadın Clara, Blanca ve Alba… Tüm bu ataerkil düzenin ve Esteban Trueba gibi müthiş kibirli ve hırslı bir adamın gölgesinde hikayeye anlam katıyor, dönemin zorlukları ve mücadelesi içinde büyük rol oynayarak aslında biraz da kadının gücünü ve dirayetini ortaya koyuyorlar.
Kitaba başlamadan önce biraz da ismine aldanarak daha çok olağanüstü olayların olduğu, gerçekdışığılın hakim olacağı bir roman okuyacağım sandım. Kitap olağanüstü detaylar barındırsa da bunun çok ötesine geçen bir gerçekliği anlatarak bizi Şili’de yaşanan toplumsal değişime, yıllar boyu süren işleyişin nasıl da bir anda otoriter rejimle sarsıldığına götürüyor.
Özetle, sadece bir ailenin başına gelenleri okumanın da ötesinde bir toplumun değişim, dönüşüm ve mücadelesine tanıklık ediyoruz.
Bu kitap vesilesiyle yazarla tanıştım ve çok severek okudum. Bu keyifli okumadan sonra diğer kitaplarına da şans veririm.
Ruhlar Evi hem bir ailenin 3 kuşak hem de bir ülkenin hikayesini anlatıyor inişleri ve çıkışları ile birlikte. Hikaye çok tanıdık gelebilir ülkemizdeki yaşı biraz fazla olan bireyler için. Ekonomik krizler , sağ-sol çatışmaları ve askeri darbeler gölgesinde bir aile düşünün. Güzel ve akıcı bir kitaptı.
Latin Amerika edebiyatı, Marquez ile tanıyıp sevdiğim bu yolculukta Ruhlar Evi de bambaşka bir hancı bıraktı bana. Tek bir karaktere bağlıymış gibi görünse de bağlı olmayan serüvenler zinciri. Feminizmin, sosyalizmin görece aydınlık görece karanlık yerleri. Sanki her sayfasında ter döktüm okurken, yeni bulutlar üstünde. Zaman zaman öfkelendim zaman zaman üzüldüm çoğunlukla şaşırdım. Yine yaptın yapacağını Latin Amerika Edebiyatı..
Ruhlar Evi' (adı verilmeyen bir ülkede geçiyor - ancak Şili olduğu biliniyor) Trueba ailesinin üç neslini konu alıyor ve del Valles ailesi ve küçük kızları Rosa ile Clara'nın hikâyesiyle başlıyor. Clara, durugörü yeteneği ve kız kardeşi (aynı zamanda ana erkek karakter Esteban Trueba'nın nişanlısı) Rosa'nın ölümünü önceden tahmin etmesiyle baştan itibaren farklılaşıyor. Esteban ve Clara'nın daha sonraki evliliğinden sonra roman gerçek bir ivme kazanıyor ve çiftin ücra bir çiftlik olan Tres Marias'a taşınmasını konu alıyor. Tres Marias'ta, çiftin hamisi olarak Esteban'ın vahşeti ve acımasızlığı keskin bir şekilde gözler önüne seriliyor. Roman, bir dizi paralel hikâye örgüsü sunuyor ve özellikle Esteban ve Clara'nın üç çocuğu - kızları Blanca ve ikiz oğulları Jaime ile Nicolas - doğduktan sonra birbirlerinden ayrılıyor. Blanca'nın alt sınıf halk müzisyeni Pedro Tercero Garcia ile yaşadığı ve Esteban'ın çocukla şiddetli bir yüzleşmeye girmesine yol açan ilişki, Esteban ve Clara arasındaki ilişkinin bozulmasına (aslında Clara bir daha onunla konuşmaz) ve üçüncü Trueba kuşağımızın, Blanca'nın kızı Alba'nın ortaya çıkışına neden olur. Romanın esasen ikinci bölümünü oluşturan bu bölümde, aile şehre taşınır ve Trueba'ların "Köşedeki Ev"ine yerleşir. Destan, Esteban'ın muhafazakâr siyasete girme kararı ve Alba'nın aynı anda devrimci Miguel ile yaşadığı aşkla devam eder. Romanın doruk noktasına ulaştığı noktada, ülke bir askeri darbeye uğrar ve Trueba ailesini üç nesildir rahatsız eden zorluklar, trajediler ve sıkıntılar doruk noktasına ulaşır. Esteban'ın geçmişindeki şiddetle yüzleşmek, eylemlerini motive eden sınıf üstünlüğü ve kişisel çıkar ilkelerini sorgulamak ve yarattığınız şeytanlardan kaçış olmadığını fark etmek zorunda kaldığını görüyoruz.
Ruhlar Evi' gerçek bir
Ruhlar Evi, Isabel Allende'den okuduğum ilk kitap oldu ve açıkçası kurgusuna hayran kaldım, son zamanlarda okuduğum en iyi kitaplardan oldu.
Isabel Allende kitabı yazarken, Salvador Allende hükümetinin askeri darbeyle devrilme sürecinden esinlenmiştir.
Konu olarak Del Valle ailesi ve Trueba ailesinin birleşimini ele alıyor kitap. Severo ve Nivea Del Valle çiftinin Rosa ve Clara adında kızları vardır. Rosa'nın Esteban Trueba adında nişanlısı vardır, Trueba ayrıca kitabın ikinci anlatıcısıdır. Olayların merkezinde Esteban Trueba var diyebilirim açıkçası. Kitaptaki katman katman ilerleyen olayların ilk halkası Esteban Trueba'dır.
Kitapta ayrıca Şili'de yükselen Komünizm ve sol ideolojiyi de görürüz, muhafazakar kesim pek tabii bu durumdan rahatsız olur.
Esteban Trueba gibi biri beni hem kızdırdı hem de üzdü diyebilirim. Kitap okura her duyguyu veriyor, kalbinize dokunamaması imkansız bence.
Kitapta yine Clara karakteri üzerinden fantastik ve büyülü gerçekçilik tekniğini harika bir şekilde görürüz, Allende bence harika oturtmuş. Özellikle Llosa'nın Teke Şenliği ve Dünya Sonu Savaşı'nı anımsatan olay örgüsü ve tekniği beni cezbetti adeta; Llosa sevenler Ruhlar Evi'ni mutlaka okumalı.
Siyasetin bir ailenin ötesinde toplumu ne hâle getirebileceğinin çok iyi bir örneği Ruhlar Evi.
Maalesef bizim toplumumuzda da benzer örnekleri sıkça görüyoruz.
Kitap hakkında söylenecek çok şey var ama nasıl anlatabilirim hiç bilmiyorum o yüzden herkese şiddetle tavsiye ediyorum, mutlaka okunmalı.
Bazı kitaplarla bu kadar geç tanışmak üzücü.
Latin Amerika’nın 20. Yy. Başlarından itibaren yaklaşık 70 yılını bir ailenin 3 kuşağı üzerinden anlatıyor roman. Ruhani yönleri ve algıları çok yüksek birbirinden farklı çılgınlıkları olan tüm aile bireyleri ve onların hayatına girenlerle kalabalık bir kadro . Her biri tek tek ayrıntılarıyla ,delilikleriyle ,zaaflarıyla, kötülükleriyle ve iyilikleriyle anlatılırken dönemin önemli olayları da hikayeye ustalıkla yerleştirilmiş. Atalarımızdan kalan yüklerin hayatımızdaki belirleyici yönüne de değinilmiş. O halkayı kırmanın gerekliliğine de… sık sık hikayede geri dönülüp aynı olay başka birinin tarafından anlatılsa da bu tekrara düşme ya da sıkıcılık hissi oluşturmuyor. Aksine daha da açıklayıcı oluyor. Ki bu da yazarın ustalığını gösteriyor.
Küçük puntolu ve yaklaşık 600 sayfa olmasına rağmen hem bitmesin istedim, hem de her boşluğumda başına oturmak…
Tavsiyedir.
Isabel Allende’nin “Ruhlar Evi” (La Casa de los Espíritus) romanı, Latin Amerika edebiyatının önemli yapıtlarından biri olarak kabul edilir. Roman, bir aile destanı şeklinde kurgulanmıştır ve Şili’nin toplumsal, siyasi ve kültürel dönüşümlerini, bireylerin hayatı üzerinden anlatır.
Roman, del Valle ve Trueba ailelerinin birkaç kuşak boyunca yaşadıklarını merkeze alır. Aşk, evlilik, iktidar tutkusu, kayıplar, sınıf çatışmaları ve siyasi çalkantılar, olay örgüsünün temel taşlarıdır.
Allende, büyülü gerçekçilik tekniğini kullanır.Dili akıcı, duygusal ve zengin ayrıntılarla örülüdür. Kadın karakterlerin direnci, romanın belki de en güçlü tarafıdır. Zulüm, şiddet ve kayıplara rağmen romanın sonunda bir umut ve direnç mesajı vardır.
Özellikle Clara, Blanca ve Alba karakterleri bana şu duyguyu veriyor: Zorlukların ortasında bile hayatı taşıyan, ayakta tutan bir kadın enerjisi var. Belki sen de kendi hayatında, çevrende böyle bir direnci hissediyorsundur: fedakârlık, koruma, aynı zamanda özgürleşme isteği.
Clara sezgilerin,Blanca aşkın ve direncin,Alba ise umudun sembolü gibidir romanda. Bu üç kuşak kadin hayatı ve ölümü sahiplenen,asla vazgeçmeyen ve umudu hep dipdiri tutan karakterlerdir. Erkekler ise genel olarak vahşi ,yıkıcı ya da sorumsuz olarak resmedilmis. Birkaç erkek karakter hariç. Onlar da yaşamın gercekleri karşısında zayıf karakterlerdir.
Şimdi gelelim diger mevzuya ....
Son yıllarda Can Yayinlari'nda inanılmaz bir ozensizlik dikkatimi cekiyor. Editoryal süreçte,düzeltide, dizgide,baskida bir cok hata ile karşılaşıyorum. E sürekli okuyan biri olarak bu dikkatinden kacmiyor. Daha ince okudugum bazi kitaplarda yazım hatalari,anlatim bozuklukları vardi. Bu romanda ise 16 sayfa yoktu. YOK.Ben gerisini zihnimde tamamladım. Yazdığım sikayete bir geri dönüş bile
Reklam
Yazar Hakkında
Isabel AllendeYazar · 25 kitap
Isabel Allende, 1942 yılında Peru'nun başkenti Lima'da doğdu. Ancak birkaç yıl sonra ailesi Şili'ye göç etti. Isabel Allende, amcası, Şili Devlet Başkanı Salvador Allende'nin 1973'te öldürülmesinden iki yıl sonra kocası ve çocuklarıyla birlikte Venezuella'ya sığınmak zorunda kaldı. 17 yaşında gazeteciliğe başlayan Allende, bir süre sonra San Francisco'ya yerleşti, ABD'nin önde gelen üniversitelerinde edebiyat dersleri verdi. 1982'de yayınlanan ilk romanı Ruhlar Evi'ni, 1984'te Aşktan ve Gölgeden, 1985'te Eva Luna adlı romanları, 1989'da Eva Luna Anlatıyor adlı öykü kitabı izledi. Sonsuz Düzen adlı romanı 1991'de, Paula 1994'te, Kaderin Kızı 1999'da, Sararmış Bir Fotoğraf 2000'de, Yüreğimdeki Ülkem 2003'te yayınlandı. Allende 2002-2004 yılları arasında Canavarlar Kenti, Altın Ejder Kenti ve Pigmeler Ormanı adlı romanlardan oluşan gençlik üçlemesini kaleme aldı. Türkiye'de tüm yapıtları Can Yayınları arasında yer alan Allende, hemen tüm öykü ve romanlarında gerçekçi bir anlatım ve siyasal bir yaklaşım ile büyülü gerçekçiliğin gerçeküstücü geleneğini ustaca kaynaştırdı.
