Hayat, aslında tercihlerimizin toplamıdır. İnsan, nasip ile tercih arasındaki o ince çizgileri yürür; önce zihninde bir hayat tasarlar, ardından yaptığı seçimlerin izinde ilerler. 
Birine kırılmaktan daha çok acıtan şey, bu kırgınlığın saatler, günler geçmesine rağmen fark edilmemesi olsa gerek. O bir kişiye kırgınlık, hayatın tatsız, tutsuz hale gelmesine yetiyor. Artan kırgınlıklar, beraberinde artık kimseyle samimi olmamayı getiriyor. Bağlılığın zayıflık olarak görüldüğü günümüzde mesafeli ilişkilerle hem samimiyeti arıyoruz hem de kalbimizin kırılması ihtimalinden kaçıyoruz