Murat Emre Çakmak
@vaveyla_acar
14 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Kitabın Adından Yanlış İzlenim
Aktörlük sanatı adına yazılmış en kötü kitaplardan biri. Belki külliyattaki en yetkin kuramcı ve tiyatro insanlarının eserlerini okumamış olsak bu kanıya varamayabiliriz. Önermelerin sıkça tekrar edildiği (siyah ve beyaz yerine griyi aramak, gözlem yapmak, doğayı sanatlaştırmak yerine sanatı doğallaştırmak vs.) zaten en paragöz kursların bile oyuncu adaylarına yanlışlıkla da olsa önerdiği en temel bilgilerden ötesi yok. Kesinlikle bir eğitim kitabı değil, oyunculuk üzerine bir deneme denseydi bu denli eleştirmezdim. Ayrıca metin daha çok felsefe üzerinden ilerliyor ve özlü sözler ve esprilerle aktarılan bu felsefeler oyunculuğun pratik örneklerine bir türlü bağlanamıyor. Diyaloglarda ise usta sıkça konu değiştiriyor, öyle ki bir önceki söylediğine bir açıklama ya da örnek beklerken alakasız bir başka alana geçiyorsunuz ve bu da akıcı bir okumaya izin vermiyor. Belki akmaması düşünmek adına daha faydalı olabilecekken birbirinden kopuk fragmanlar oyunculuk sanatının bahsedilen herhangi bir alanına da yoğunlaşmayı engelliyor. En büyük çelişkiler ise yazarın yazdıkları ve kişisel hayatıyla alakalı. Alın size göze batan bir örnek: dizi oyuncuları ile tiyatro oyuncuları hakkında söylediklerinden sonra sahneye koyduğu Yedi Kocalı Hürmüz'ün başrolünde Çağla Şikel var. Hanımefendi ne kadar başarılı olsa da Gezen'in hiç mi ona para kazandıracak okullu bir öğrencisi yoktu da kendiyle çelişti. Daha uzatılır mevzu ama alanla ilgili bir kitabı baştan üzülerek eleyelim, sizler de vakit kaybetmeyin istedim.
Reklam
Domestik Dünyadan İzler ama Fazlası Değil
Bir magazin malzemesi tüketimi gibi boş vakitte ele alınabilecek bir kitap. Titiz Oğlan, Doğrucu Davut ve Çocuktan Al Haberi gibi öyküler umut vaat edici ama hepsi de potansiyeli tamamlayamadan elindeki ilginç malzemeyi tüketiyor. Mesaj kaygısı güttüğü belli metinlerde bile bir arada kalmışlık var. Ya anlamı biz çıkarsaydık ya da söyleyeceğini söyle be öykü, böyle biraz sıkıyor dedirtiyor. Kitabın adını veren öykü ise içindeki en ilginç olmayan öykü. Evcil yaşamdan manzaralar var bu kitapta ama asla düşündürtmüyor, yüzde doksanı kabaca bir betimleme sonrası sönümleniyor. Çağdaş masallar ise bana hitap etmedi.
Okurken yüzümdeki sırıtış hiç kaybolmadı. Okul yıllarımın kıyıda köşede kalmış anlarını tekrar yad etmeme vesile oldu. Buruk bir hüzün duydum bu yüzden. Eski zamanların güzel fotoğraflarını çekiyor bu kitap ve Zeki hayatı o çerçevenin içerisine sığdırabilmiş, ilk denemesinde olduğu gibi.
Yıllar sonra bile 'Devlet! Babam Geldi' isimli hikayeyi hatırlayacağım. Kitaptaki en etkileyici kısım bence. Bana kalırsa edebi bir yanı yok ki adam kitapta üzerine basa basa yazarlık konusunda iddiam yok demiş. Türkiye'nin en başarılı aktörlerinden birinin hayatından izler. Kafa dağıtmalık keyifle okunabilir. Okurken Nejat İşler karşınızda oturmuş sizinle sohbet ediyormuş gibi bir atmosfer oluşuyor. Fena mavra değil.
