"Akıl, acımasız bir sürücüdür. Aklın egemenliğine boyun eğen kişi, onun sürüklediği yerlere gitmemezlik edemez. Hakikatin tek ve alışıldık cephesiyle yetinemez. Tutarlılığın, ancak dürüstlükten taviz vererek kazanılan bir erdem olduğunu bilir. “Ben hakikati buldum, başka soru sormayacağım” diyen insan, aklıyla birlikte vicdanını uykuya yatırmış olandır."
Tahterevalli dünyasında;
Gâh gemi su alır batar, deniz yutar gemiyi
Gâh sular çekilir kurur deniz, oturtur karaya gemiyi...
Ne hoş tesbittir, hikmetten söylemiş Kızılderili;"Sular yükselince balıklar karıncaları yer; sular çekilince karıncalar balıkları..."
Aziz de eder zelil de...Sen gayret et, aziz olmaya bak, bu dünya da zillet de var...
Güneş doğduğu gibi vakti gelince de batar, doğuşuna sevinip de şımarma, batışına yerinme...
Çünkü bu döngü, hayatın ta kendisidir. Bugün seni zirveye taşıyan rüzgâr, yarın başka bir diyara savurabilir. Maddiyatın, makamın ya da gücün geçici parıltısına aldanıp da nefsini göklere çıkarma; zira tahterevallinin üst ucu ne kadar yüksekse, alt uca inişi de o kadar keskindir.
Düşüşler seni ümitsizliğe sevk etmesin, yükselişler de seni kör etmesin. Hakiki asalet, sular yükseldiğinde karınca olduğunu unutmamakta; sular çekildiğinde ise balığa merhamet edebilmektedir.
Unutma ki;
Varlıkta tevazu, seni zilletten koruyan en güçlü kalkandır.
Yoklukta sabır, seni yeniden aziz kılacak olan gizli hazinedir.
Gemi su alsa da, sular çekilip karaya otursa da sen rotandan, yani insanlığından ve gayretinden ödün verme. Bu dünyada her şey bir "an" meselesidir; mühim olan o anların ötesindeki kalıcı ize, yani güzel bir ahlâka sahip olmak ve ardında iz bırakabilmektir.
Güneş her batışında, aslında ertesi sabahın doğuşunu müjdeler. Sen sadece yoluna bak, vaktini iyi değerlendir ve her iki hâlde de dengede kalmayı bil.
Kelâmın kuluçkasından fikri ve ilhamı sağ salim gün yüzüne çıkarmaya devam edelim...
Takterevalli dedik, o hâlde sözün kuluçkasından taze çıkmış, tahterevalli dünyasının dengesini gözeten birkaç berceste beyit kaleme alalım, bakalım bu fâni devranın hâlini neylemişiz:
"Gâhî bülbül eder feryâd, gâhî güller açar bağda,
Ne zillet kalıcı
Yeğenlerin ve oğlun babalar gününü kutladı demekki onlara baba olmuşsun ben de amcamınkini kutladım demekki bana baba olmuş
Herkese günaydın.
Bugün başınızı gökyüzüne kaldırın ve gözlerini kapatıp biraz öylece kalın, iyi gelecek..
İçimde kalanlar var.. keşkelerim, hayallerim.. umarım bi gün boğazımda yumru olmaktan çıkar..
İnsanlara baktığımızda çoğu zaman onları mutlu zannederiz. Çünkü herkes dışarıya en güzel hâlini göstermeye çalışır. Gülümser, neşeli görünür, Ben iyiyim. der. Fakat Allah cc insanların yüzlerine değil, kalplerine bakar. Nice gülen yüzler vardır ki içinde fırtınalar kopmaktadır. Nice tebessümler vardır ki ardında yalnızlık, huzursuzluk ve gözyaşı saklıdır. Dış görünüş aldatabilir, asıl önemli olan kalbin halidir