ve bir orman gibi
@vebirormangibi
bugün buradayım yarın başka bir yerde
Şu anda okuduğu kitaplar
'Harikulade birkaç aleladenin birleşmesinden meydana gelir'1000Kitap
Başlarken kitabı bu kadar beğeneceğim aklıma gelmezdi. Yaklaşık doksan sayfa olmasına rağmen nasıl dopdolu, nasıl dipdiri, nasıl da coşkundu. Yirmi yedinci sayfada, yazar gördüğü manzaralar üzerine 'Sembolist şairlerin bütün o titrek hayalleri karşımda hakikat olmuştu.' diyor ve o hakikatleri öyle içten, coşkusunu okura yaşatarak anlatıyor ki bir nebze yalan kattığını düşünmek istemiyorum. Kaldı ki 'Güzel, yalanın çocuğudur.' diye kendisi söylüyor.
Sanki hem şiir kitabı, hem roman, hem de bir makale örneğini SEYAHATNAME adında birleştirmiş gibi. 'Seyahatname, bir şiir kitabının kardeşidir.' derken sadece güzel bir cümle kurmamış, tüm kitapta o şiirselliği hissettirmiş. Zaten hangi yazdığını yanlış çıkarmış ki? Yine başlarda 'Usta bir kalem, mettettiği şeyin yazısı kadar güzel olduğuna herkesi inandırmayı bir haysiyet meselesi addeder.' diye büyük bir cümle kuruyor ve bu cümlenin altından hakkıyla da çıkmayı başarıyor. Bir seyyahın hallerini betimlemesini okurken insanın hemen toparlanıp seyahate çıkası geliyor...
Tabi ki yazara katılamadığım birkaç husus da var. Bir yerde 'İnsan zekası tabiatın içinde değil, tabiatın yanında ayrı bir kuvvettir. Tabiatı beğenmediği için değil midir ki insan zekası şiiri, mimariyi, musikiyi, raksı ve onların yanında büyük küçük şu bir sürü hayal sanatlarını yaratmıştır.' diyor. Ben buna ek bir düşünceye sunuyorum ve diyorum ki 'ya da insan tabiatı beğenmediğinden değil de tabiata erişemediği için duygularını yansıtmıştır. Tabiata hayran kalmak...'
Reklam
kısa bir hatırlama yorumuDüşünce-Jerome_David_Salinger608.jpg)
En çok etkilendiğim şey kitabın umursamaz havasıydı. Umursamaz kitabı umursamaz tavrıyla bitirmesine bittim! 23. sayfa: "Bir kitabı okuyup bitirdiğiniz zaman, bunu yazan keşke çok yakın bir arkadaşım olsaydı da canım her istediğinde telefonla onu arayıp konuşabilseydim diyorsanız, o kitap bence gerçekten iyidir." keşke bunu yazan yakın bir arkadaşım olsaydı... Kitaptaki umursamaz hava, kitap karakterinin agresif ruhundan geliyordu bence. Karşı koymaktan, fikirlerinin karşıtlığından sıkılmış ve artık boş vermiş bir karakter. Yani derin bir hissiyata, canlı bir ruha sahip. Bana da (yakından) bir yerlerden çok tanıdık geliyor!..
Kısa bir incelemeEdebiyat & Roman
Öncelikle eski yazarların arada bir durup okuyucu ile konuşmalarını hep çok severim. Abartmadıkları sürece dile ayrı bir bağlantı katıyor sanki, tek taraflı iletişimden anlık bir çift taraflı iletişime kısa bir geçiş... Kitaba gelince; bazen bir kitabı size kattıkları için veya çok iyi bir dille yazıldığı için ya da konusu için değil de sadece hissettirdiği birtakım duygular için seversiniz. Ben böyle olunca acaba diyorum kitap gerçekten güzel miydi yoksa bana mı öyle geliyor? Bu da o kitaplardan biri. Beklediğimden daha güzel bir hava içindeydi. Kitabın sayfa sayısını da göz önünde bulundurursak salt bir aşktan ziyade olay örgüsü, içindeki bağlantılar ve savaşlar çok güzel işlenmişti. Şöyle uzun bir ara verip ikinci kez okumak istiyorum. Okurken aktı gitti. Düşmanla içten içe dost olmak, aşkın uğruna kırılgan yüreğinle savaşmak, cesur olmak, doğrularınla sevdiklerin arasında kalmak, ihanet... Kitap kısa ama uzundu. "Aşk şiiri yazmak için oturmuş, uyak bulma umuduyla kuş tüyü kalemimin arkasını kemirirken Şvabrin penceremi tıklattı. Kalemimi bıraktım, kılıcımı alarak dışarı çıktım. " Ben kitabı yine kitaptan alıntı yaptığım bu cümleye sığdırdım.