Burak
@vecdebi
27 Temmuz
74 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
İslâm, Türk kültürünün belirleyici unsuru olarak kavranılmadığı sürece kendi dilimizi anlamlı bütünlüğü içinde "bizim" kılamayacağımız gibi, Türkçeyi de bir "ecnebi" gibi
Ama olay tek yanlı değil elbet. Bir şey zıddıyla kaimdir ancak. Türkiye'de gençler yok, çünkü bu ülkede ihtiyar kalmadı artık. İçinden çıkıp geldiğimiz kültürün temsilcisi sayabileceğimiz insanlar yaşıyor mu acaba aramızda? Onların tezleri, iddiaları, hatta tutuculukları var mı? Yok. Evet, şaşılacak bir şey bu. Türkiye'nin tutucu kesimi yok. Batılı tabiriyle "conservative" Osmanlıca "muhafazakar" dediğimiz unsurlar yaşamıyor, nefes almıyor Türkiye'de. Gerçi, toplumun asli özelliklerine dönülmesini isteyen, eski değerleri ihya etmek arzusunu belirten insanlarımız az değil. Ama bunlar da değişiklik istiyor. Hâlihazırda bulunanı değiştirmek, "yeniden" eskiye ulaşmak istiyor bunlar da.
Belki bütün ülkelerde içinde yaşanılan yapı eleştiriye konu edilebiliyor. Her ülke ahalisi kendi yurdunu kınamakta aceleci davranıyor belki. Çünkü hep başkasının elindekine bakmaya, başkasının elindekini kapmaya alışmış bir dünya kültürü içinde yaşıyoruz. Ama bu "başkasına bakma", "başkasına göre kendini ayarlama" duygusu sanmam ki bir diğer ülkede Türkiye'dekinden daha azgın olsun. Bunun sebebi açık: Türkiye kendi değerlerini yok sayma konusunda dünyadaki bütün milletleri geride bırakmıştır. Türk aydını dediğimiz acayip yaratık kendi ülkesinde yaşayan değerleri görmezlikten gelmekle kalmaz, uygun bulduğu bir başka kültürün unsurlarını öz malı sayıverir.
İdeolojiler sağcı olsun solcu olsun, Türkiye dışında beğendikleri ifade, alışkanlık ve üslûpları bu topraklara taşımakta en kolay aracı durumuna gelmişlerdir. Yunanlıların "Megalo İdea"sı mı var, bizim de "Büyük Ülkümüz vardır, Rusya'da sahnedeki sanatçı alkışlanırken o da seyircileri mi alkışlıyor, hemen biz de öyle yaparız, İranlılar mustazaf mı dedi, biz de... Neden böyle oluyor? Niçin Türkiye'de etkiler belli bir etkileşim sınırının üzerine çıkıyor? Neden Türkiye'nin öğrencileri yıllar yılı Fransız, Alman, Amerikan, İngiliz eğitim sistemlerinin deneme tahtası oluyor da, bugüne kadar bu toprakların özüne uygun bir eğitim sistemi tatbikat sahası bulamamıştır? Bütün bu soruların cevabının bizlerin genel tavrında saklı olduğu söylenebilir.
Başlangıcından bu yana dünyada belli değişmelerin yaşandığı, bunun iyiye veya kötüye doğru olduğu toplum felsefelerinin ilgi çekici konularından biri olabilir. Meselenin böylesine geniş bir alanda ele alınmasıyla uzmanlar, akademisyenler uğraşadursun. Değişmelerin bugünün Türkiyesi'ni, yani hepimizi ilgilendiren bir tarafı var. Ortalama insan ömrünün kaldıramayacağı kadar hızlı bir değişme yaşanıyor Türkiye'de. Türkiye Cumhuriyeti'nin yaşı henüz bir insan ömrünü içine alabilecek yıllarla ölçülürken, bu dönem içinde Türk insanlarının yaşadıkları belki üç, belki dört yüzyıllık bir insanlık tecrübesinin belirtilerini içine alabilir. Mesele gerçek boyutlarıyla kavranamıyorsa süratin bundaki payı çok büyük.
Modern tarım karşısında hem doğunun hem de batının tekniği "geri", terkedilmesi ve ortadan kaldırılması zorunlu birer tekniktir. Yaptıkları iş bakımından doğulu köylü ile batılı köylü