Burak
@vecdebi
Puan vermedi·278 syf.·
16 günde okudu
·2022 22. kitabı
Reklam
Modernistler'in, Kur'an'ı, onun ilk ve en yetkili mübeyyini olan Sünnet'ten bile arındırmayı telkin eden yaklaşımı, gelinen noktada "gayr-i İslâmî" bir Kur'ân anlayışını intaç etmiştir. Kur'ân'ın Sünnet'ten, nüzûl sürecinin canlı şahitleri olan Sahâbe'nin değerlendirmelerinden ve 1400 yıllık birikimden yalıtılması gerektiğini söylemek, aslında devre dışı bırakılmaya çalışılan unsurların yerine modern değer yargılarının Kur'ân'ı kuşatmasını istemektir.
İslâm adına herkesin, aklına geleni söyleme özgürlüğüne (!) sahip olduğu günümüz Türkiye'sinde, Akaid'den Fıkh'a, Tasavvuf'tan Hadis/Sünnet'e kadar her konuda ortaya atılan bir yığın iddia, beyinleri ve kalpleri allak bullak ediyor. Ne gariptir ki, müsbet ilimler konusunda yaşanan uzmanlık alanları ayrışması ve bu alanda genel çerçevede bilgi ve formasyon sahibi olanların dahi, uzmanlık isteyen noktalarda "bu benim saham değil" diyerek geri çekilmesi vâkıası, nedense İslâmî ilimler söz konusu olduğunda birden kaybolmakta ve herkes "İslâm uzmanı" kesilmektedir.
Hal böyle olunca, İslâm adına ileri sürülen -birbiriyle taban tabana zıt- yığınla iddia ve tezin akılları karıştırması kaçınılmaz hâle gelmektedir. Ehil kimselerin sürekli olarak susmayı tercih etmesi ya da sesini yeterince yükseltememesi sonucunda halk, rüzgârın önündeki kuru yapraklar misali çaresiz bir o yana, bir bu yana savrulmaktan kurtulamamaktadır.
Modern Batı'nın kaydettiği "ilerleme"nin temelinde insanın ve tabiatın vahşice sömürülmesi olgusunun bulunduğunu tesbit ederek tartışmayı asıl mecrasına çekebiliriz. İslâm dünyasını ictihad ederek "ilerleme"ye çağırmanın, tıpkı Batılılar'ın yaptığı gibi doğasıyla insanıyla, yeraltı ve yer üstü kaynaklarıyla bütün bir yeryüzünün sömürülmesine, denizlerin ve uzayın kirletilmesine, ekolojik dengenin tahribine ve dünyanın geleceğini tehdit eden daha birçok problemin şuuruna Müslümanlar'ın da ortaklık etmesine çağrı yapmak anlamına geldiği acilen fark edilmelidir. "İslâm mani-i terakki (ilerlemeye engel) değildir" tezini ispatlamak için geçtiğimiz yüzyılda ve öncesinde Müslümanlar cenahında sergilenen onca gayretin "hebâen mensura" (boşuna) olduğu da öyle...
Şu bir gerçek ki, "taklidin zemmi" bağlamında ileri sürülen argümanların en önemlilerinden birisini, Müctehid İmamlar'ın hiçbirisinin insanları kendi ictihadına çağırmadığı tezi oluşturmaktadır. Bu tez doğru kabul edilecek olursa günümüzde "yeni ictihad" çağrısı yapanlar bakımından önemli bir sıkıntı doğuracaktır. Zira onlar aslında Müctehid İmamlar'a gösterilen itibar ve itimadın kendilerine gösterilmemesinden, yani kendilerinin onlar gibi taklid edilmemesinden müştekidir.
Reklam