Bahçıvan ve Ölüm - Georgi GospodinovAlıntı
Bahçıvan ve Ölüm, ağır bir hastalıkla mücadele eden babasına veda etmeye çalışan bir oğlun; anılar, özlem ve sevgi eşliğinde çıktığı içsel yolculuğu anlatıyor.
Bahçıvanlık, kitap boyunca yalnızca bir meslek değil, hayatın ve ölümün döngüsünü simgeleyen güçlü bir metafora dönüşüyor. Bir yandan yaklaşan ayrılığın hüznü hissedilirken, diğer yandan geçmişe duyulan sevgi ve minnet satırlara siniyor.
Kitabı, okuyan kişilerin gözyaşlarına hâkim olamadığını ve çok duygulandığını söylemesi üzerine merak edip okudum.
Beni en çok etkileyen şey, yalnızca bir babaya veda hikâyesi olması değil, satırlarda kendi aile sıcaklığımızı bulmam oldu.
Yazar babasından bahsederken sanki kayınpederimi, çocukluğundan ve kendisinden söz ederken de eşimi okuyormuş gibi hissettim.
Gelenekleri, aile bağları ve günlük yaşamın içtenliği bizim topraklarımızdaki yaşamla şaşırtıcı derecede benzerdi.
Benim için bu kitap herkes gibi gözyaşlarıyla değil, daha çok sıcak bir tebessüm ve iç huzuruyla okunan bir eser oldu.
Yazarın dili o kadar samimi ve güçlü ki, kendinizi bir yabancının hikâyesini değil, kendi ailenizden birinin anılarını dinliyormuş gibi hissediyorsunuz.
Hüzünle yaşam sevincini aynı sayfalarda buluşturabilen, unutulmayacak bir anlatı. Müthiş bir eser, müthiş bir anlatım.
#bahçıvanveölüm #georgigospodinov #kitap #books
Puan vermedi
//KİTAP TAVSİYEM
"KUZGUN YEMİNİ"
//ALINTILAR
#Karanlık her zaman korkutucu değildir, bazen de öğreticidir...
#En büyük korku bilinmeyen değil, insanın henüz tam keşfedemediği kendi zihnidir;çünkü adalet de zulüm de önce orada başlar...
#Bazı karanlıklar anlatılmadıkça büyür...
#Bazı hikayeler yazılmak değil, susmamak için doğar...
#Bilinmezlik kapının ardında kara bir kuyu gibi bekliyordu...
#Zaman yalnızca akmıyor, insanın üstüne çörekleniyordu...
#Düşünceler bazen insana bir tabanca gibi doğrulabilirdi...
#Gölge karanlığı değil aydınlığı getirecek...
#Bazen dönmek iyidir, nereye olursa olsun...
#Doğrular acıtır...
Dönüşen birinin ardından koşan herkes, bir noktada aynı karanlığa girer..
#Bazı sorular soruldukları anda anlamını yitirirdi..
#Hiçbirşey söylememek en doğru cümleydi...
#Bazı mesajlar anlaşılmak için değil, uyanmak için yazılırdı...
#Bir insanın içinde bu kadar karanlık olabileceğini... Sevginin bazen insanı kurtarmadığını... Geç farketmişti...
#Bazı sorular insanı hayatta tutmaz;sadece daha çok acıtırdı...
#Yüreğinin ortasından kırılmıştı, nasıl onarılacağını bilmiyordu...
#İnsan her zaman gerçeğin iyileştirdiğine inanır...
#Bir insanın sevdiği birini kaybetmesinden daha önemli ne olabilirdi?
Yanılmış olmak...
#Bazı anlar vardır, yaşanmasa hayat devam eder, yaşandığında ise insanın içinden bir şey kopar...
#Hiçbir şey aydınlığa erişmemişti, aksine herşey karanlığa gömüldü...
#Bazen doğru olan şey, insanın en büyük yanlışıydı...
#Bazı pişmanlıklar ses istemezdi., sessizce insanın içine çöker orada kalırdı...
#Gölgeler ölümsüzdür...
#Tehlike geçmişte kalmazdı, şekil değiştirirdi...
//KİTAP HAKKINDA
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Onur ayında Gökkuşağı Kitaplığı'ndan kitaplar okumaya çalışıyorum; Sana Ait Bir Şey de bu kapsamda dikkatimi çekti. İyi ki de çekmiş. Üstelik bir ilk roman.
Bulgaristan'da yaşayan açık eşcinsel bir göçmenin cinsel yakınlaşma arayışını konu alan, yer yer sıradan görünen bir iç monologla başlıyoruz romana. Ancak tekrarların ritmini yakaladıkça anlatı bambaşka bir boyuta evriliyor. Seks işçisi Mitko üzerinden anlatıcı yalnızlığı, dışlanmışlığı ve çocukluğunun izleriyle yüzleşirken; göçmenlik, Bulgaristan'ın toplumsal yapısı, devlet ve sağlık sistemi gibi temalar da metne ince ince sızıyor.
Başlangıçta anlatıcıya çok yakın hissediyor insan. Oysa sayfalar ilerledikçe araya mesafe giriyor. Bir noktadan sonra anlatılan hikâyeden çok, anlatıcının neden bu hikâyeyi böyle anlattığını düşünmeye başlıyoruz. Mitko'yu değil, anlatıcının ona yansıttığı korkuları, arzuları ve eksiklikleri okuyoruz. Satır aralarında Mitko'nun kendi hikâyesini seziyor, ama anlatıcı gibi biz de onu asla tanıyamıyoruz.
Kitabı hüzünle bitirdim. Ara sıra su yüzüne çıkan gerçek Mitko'ya veda etmek ise beklediğimden daha fazla içimi burktu.
Cengiz Aytmatov - Elveda GülsarıEdebiyat & Roman
Cengiz Aytmatov'un bugüne kadar okuduğum üçüncü kitabı ve bana doğa -insan bütünlüğü , gelenek ve nostaljiyi birebir yansıttı.
Baş yapıtlarından biri olan Elveda Gülsarı Sovyetler Birliği döneminde Kırgızistan'da yaşayan Tanabay adında bir yaşlı adam ve çok sevdiği, doğayla bütünleşmiş atı Gülsarı ile hikayesini anlatıyor. İlk okumaya başlarken biraz karışık geliyor ama sonra hikâyeyi çözmekle beraber konuya bağımlı kalmıştım.
Aslında Gülsarı sadece bir hayvan değil, aynı zamanda kitabın asıl baş karakteri . Sahibi onu başkalarına bırakmaya çalınca da devamlı pes etmeyen ve mücadele eden biri oldu. Bu anlamda Hüznü de okura yansıtıyor. İnsan ve doğa bütünlüğünü oluşturur hikaye. Gülsarı'nın doğumundan ölümüne kadar yaşadığı zorlukları konu etmektedir ve bazı yerlerde de geçmişe olan özlemi anlatır. Çünkü Gülsarı Tanabay 'a bağlı ve ilk doğduğunda hep o vardı onun yanında , ilgisine alışıp ona duygusal bağ kurar. Ve at yarışlarına dahil eder bu yarışlarda Gülsarı hep galip gelir.
Ama hikayenin sonu çok hüzünlü ben okurken çok etkilenmiştim. Gülsarı yolda artık yürüyemez duruma gelir ve Tanabay'a veda eder.
Kitap puanım 10/10
Ah serinin 10. Kitabı Daniyle başladı öyle de bitti yazar kitabın sonunda anlamsızca diğer kitaplara ait olan ama yayınlamadığı kesitleri kitabın sonuna koymuş bence çok saçma olmuş her neyse. Dani'nin daha doğrusu tüm kitaplarda bu var mac'ın uzun uzun sayfalarca iç seslerini okumak aşırı sıkıcı bir olaya girerken 50 100 sayfa iç seslerini okuyoruz sonra 2 sayfa olay oluyor tekrar iç seslerini oluyorum bu yönden aşırı sıkıcı geliyor bana. Bu kitapta da Dani'nin iç sesini sayfalarca okuduk. Kitap sonuna doğru saçma sapan bir şekilde "yapıyorum ediyorum gidiyorum" şeklinde çeviri atılmış. Galiba sonlara doğru çeviriyi çevirmenin kuzeni falan devralmış aşırı sinir bozucuydu gerçekten. Kitap genel anlamda sıkıcıydı dediğim gibi iç ses uzun uzun anlatımlar 1 2 olay dışında heyecanlı birşeyler olmadı bomboşdu yani shaz konusunu sevdim sırf o yüzden puanım yukarda bu olay dışında 4 veya 5likti. Dani'nin büyümüş hali gerçekten hoştu eski ergen tavırları yoktu baya olgunlaşmış sevdim yani. Şimdi sıkıcı Macın son maceralarını da okuyup nihayet seriye veda edeceğim çok şükür.
Yüzük Kardeşliği I Bölüm 11000Kitap
Serap’ın Tolkien Günlüğü | Tolkien Yolculuğu #1
Bazı hikâyeler bir yolculukla başlamaz.
Önce bir veda gerekir.
Bu bölümde Shire’ın huzurlu dünyasında yaklaşan değişimin ilk izlerini gördüm. Bilbo’nun vedası bana bir sonu değil, yeni bir başlangıcın sessiz adımlarını hatırlattı.
Bölüm Kelimesi: Veda
Peki sizce en zor olan nedir?
Bir yolculuğa başlamak mı, yoksa geride bırakmanız gereken şeylerle vedalaşmak mı?