"Sen ve ben yabancıyız. Hayır, biz her zaman birbirimize birer yabancıydık. Kalplerimizin yaşadığı dünya birbirinden binlerce kilometre uzaktaydı. Birlikte olsaydık sadece birbirimizi mutsuz ederdik."
Derken, her nasılsa müziğin içine giriverdim.
Hayır. İçine girmedim. Yanlış ifade ettim. Müziğin içine girilmez. Müzik zaten içimizdedir. Müzik yalnızca var olan şeyleri ortaya çıkarır, belki de içinizde olduğunu bilmediğiniz duyguları hissetmenizi sağlar ve her yeri dolaşarak bütün duyguları uyandırır. Yeniden doğmak gibi bir şeydir.
Biz o kadar uzak olduğunu zannederken, geçmişin bu kadar yakında olması ne tuhaf. Bir cümleden fırlayıp sizi çağırıvermesi tuhaf. Her bir nesne ve sözcüğün, içinde bir hayalet barındırabilmesi tuhaf.