Veli Aliyev
@veli4liyev
Yüksek Lisans
Antalya
Azerbaycan
10 okur puanı
Temmuz 2025 tarihinde katıldı
Nietzsche Ağladığında İnceleme1000Kitap
DİKKAT BU BİR SPOİLER UYARISIDIR !!
Nietzsche Ağladığında
Benim için çok uzun bir kitap ve bilgilendirici bir kitap oldu. Çok severek okudum. Sadece kitabın kurgu olduğunu keşke en sonunda değil de başında bilseydim. Ben de okuduğum süre boyunca, “Ne güzel yazar, bu adamların konuşmalarındaki nefes sayısını bile yazacak az kalsın.” diye düşünüyordum.
Hikâye çok gerçekçi gibi duruyor. Tabii bunun temelde sebebi karakterlerin hepsinin gerçek olması ve yaşanan olayların, Nietzsche ve Dr. Breuer konuşması dışında, diğer konu ve düşüncelerin gerçek olması. Bu gerçek ve hayal karışımı konuşma terapisi sonrasında ortaya çıkan hikâye ve düşünceler çok yerinde ve gerçekçi.
Hikâyemiz zaten Lou Andreas Salomé’nin, yani Nietzsche’nin eski manitası olur kendisi, Dr. Breuer’in (çok meşhur bir doktor) yanına gelip yardım istemesi ile başlıyor. Lou Andreas Salomé iddia ediyor ki Nietzsche hasta. Hem migrenden dolayı fiziksel hastalığı var hem de Ben ve Paul Rée’ye (Nietzsche’nin yakın arkadaşlarından) hem sinirli hem dargın. Onlara kötü mektuplar yazıyormuş ve Nietzsche’nin ablası onları dolduruyormuş.
Bunun nedeni ise bu üç manyağın üçlü ilişki yaşamayı denemeleri. Her neyse, bir şekilde Nietzsche ikna olup doktorun yanına gelmeye karar verir. Onun yanına geldiğinde Dr. Breuer de biraz bu kadından etkileniyor ki kadının biraz kurallarının dışına çıkmasına ve ofisinde at koşturmasına izin veriyor.
Kadının Google’dan fotoğrafına baktım. Yani o dönemin erkekleri harbiden yokluktaymış. Allah affetsin.
Her neyse, Lou Andreas Salomé doktorun bu hastaya özen göstermesini istiyor ve aralarında geçen her şeyi anlatıyor. Yani daha Nietzsche gelmeden doktor hikâyesini biliyor. Sonra da bu kadın, Nietzsche’nin arkadaşlarını onun bu doktorun yanına gitmesini tavsiye etsinler diye ikna
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ye O Kurbağayı! İNCELEME1000Kitap
Kitap çok aman aman güzel değildi. Ortalama bir kişisel gelişim kitabı olarak değerlendire biliriz. Instagram’da video üzerinden denk geldim ve okumak istedim. Videodaki arkadaş ölmeden önce okuyun deyince dedim herhalde o kitap. Kitapta zaten tamda Instagram video kıvamında ‘Onu yapın Bunu yapın’ gibisinden ama güzel notlar ve taktiklerde veriyor. Kişisel gelişimi kitaplarını pek sevmesem de romanların yanında arada iyi gidiyor çapraz okuma yapanlara tavsiyemdir. Yine de kişisel gelişim mubahtır deyip birçok konuyu not ettim ama sanki bu kitap beyaz yakalılar için yazılmış benim gibi garsonsanız neymiş efendim ‘İşinizde gördüğünüz zayıf yönleriniz nelerdir’ .Ben şimdi buna ne diyeyim. Servis açmak falan herhalde demem lazım. Yani geçici iş yapanlar benim gibi yarısı boşa gidiyor kitabın. Ancak kitabın iyi yanı kısa olması. Bunu öve bilirim. Hayatınızı falan değişmiyor savsatalar gerek yok. Kitabın en can 1 can alıcı noktası ve iyi düşündüren cümlesi. “Sorunlarınızı asla başkalarıyla paylaşmayın. Çünkü insanların %80’inin zaten umurunda değildir bu; kalan %20 ise bu sorunlara düşmüş olmanızdan dolayı sevinç duyar” . Anlamlı ve üzerine çokça durduğum bir cümle. Bunu okuduğumdan beri millete artık hiçbir şey anlatasım gelmiyor. Ama ne yapıyoruz okuduğumuz her bilgiyi doğru diye kabul etmiyoruz. Bence kendi içinde çelişiyor ve insan sosyal bir varlıktır bazen sorunları çözmese bile bunu anlatmak çök güzel hissettiriyor. En kilit nokta ise kime anlattığın sorusu. Bir sorunun anlatacağın kişi çok iyi seçmen lazım. Bu ya ailenden birisi ya da ailenden birisi gibi gördüğün empati yapa bilen ve en önemlisi dikkatli bir dinleyen birisi olmalı. Buda belki hayatınızdaki 1-2 kişi ola bilir. Onun dışın boş. Cümleyi revize ediyorum “Senin problemlerinin insanların %78 inin umurunda
1984 İnceleme1000Kitap
DİKKAT BU SPOİLER UYARISIDIR VE MİNİK BİR KÜFÜRDE VARDIR!
Bu kitabı ilk başta dinlemek istedim ancak okumak bana daha iyi geleceğini düşündüm. Ki öyle de oldu. Kitabı ilk okumaya başladığım andan sonuna kadar hep bir daralma, hep de birisi beni izliyor hissi hiç üstümden gitmedi. Yazar atmosferi o kadar iyi yansıtmış ki ruhunuza kadar hissediyorsunuz.
Kitabı genel olarak beğendim. Sürekli olmasa da güzel bir distopik dünyanın içine kapana kısılmış biri olarak en iyi şekilde hayal ettirdi. Hikâyeye gelecek olursak, rejim o kadar ustaca düşünülmüş ve sağlam temellere oturtulmuş ki, kitabın sonunda okuduktan sonra benim de hiç umudum kalmadı. Hani Winston gibi benim de kitaptaki rejimi devirme umudum yok oldu.
Kitap boyunca sürekli “aha şimdi bir şeyler olacak, aha düşmanlar gelecek, ele geçirip devireceğiz, Winston’un yüzü gülecek” diyorsun ama nafile. Boşa bekleyiş. Ne kadar distopik de olsa, günümüzde ve geçmişte buna benzer birçok sistemin denendiğini gördük. Ama burada can alıcı nokta geçmişin sürekli kontrol altında tutulması. Zaten “Geçmişi kontrol eden geleceği de kontrol eder.”
Burada verilen eğitim de aslında bunun temeli. Çocuklara sürekli Büyük Birader ve parti için propaganda yapılıyor, yeri geldiğinde ailesini bile şikâyet etmesi bekleniyor. Düşünsene, öyle bir çocuğun var… Allah korusun. (İspiyoncu p*ç yani.) Neymiş, o dönemde çocuk yapmasan da olur.
Hikâyenin bir yerinde, nezarethane kısmında, Winston’un tanıdıklarından biri uykusunda Büyük Birader’e lanet okuduğu için öz çocuğu tarafından şikâyet ediliyor. Adam da bununla gurur duyuyor. Ben de buradan “Allah analı babalı büyütsün” diyorum.
Hani çocuk yapmak demişken, zaten iktidar cinsel ilişkiye de karşı. Bunun için ayrı bir organizasyon bile var. İktidarın ilmik ilmik işlediği planda aslında tüm