HATİCE ERKEN o güzel kalbiyle ve güzel ÇOCUKLARIYLA birlikte 6 Şubat 2023 tarihinde meydana gelen ve 10 ili kapsayan depremde aramızdan ayrıldılar. Hakka yürüdüler.
Güneş onlar için bir daha doğmayacak.
Huzur içinde uyuyun.
Başımız sağolsun. Mekanları CENNET olsun.
Düşünüyorum da, kendi kaderi bile, kendisinde ufak büyük hiçbir kaygı uyandırmayan bir adamdan, başkalarının kaderi ile ilgilenmesini beklemek, budalalığın daniskası.
İki Kişi Gibi
Soyunun mutlaka son temsilcisiydi
Zaman zaman aynaya bakan hüzünle
Tuğralı alnıyla eski bir berat gibi
Avunan solgun yüzüyle,
Geçmişe tahta kapılardan geçerdi
Kuş tokmaklı, asma kilitli.
Onunla iki kişiydik
Daha doğrusu bana öyle gelirdi,
Tam olarak bilmiyorum
İlk ne zaman seslendi.
Sanırım bir akşam durup dururken
Apansız çağırdı beni.
- Hey ahbap; niye düştün yollara,
Kaçılacak yer yok ki!
- Olmasın ne çıkar,
Yoruyorum ya peşimdekini.
Muhacirlik günlerinden kalma
Sanki yetim biriydi,
Oluruna bırakmış her şeyi.
Kararsız ve tedirgin
Boğazımda raslantıyla
İsimsiz bir ot gibi bitiverdi.
Bazen karıştırırdım
Onunla kendi sesimi.
Susar yeniden başlardım söze
Çünkü yüzüme uygun değildi.
Ama o kurnaz ve çocukça biraz da
Hep benim sesime gizlenirdi.