Hamam tası gümüşten
Yeni geldim o işten
Beni bu işlere alıştıran Vera
Senin yavşak enişten
Nazım Hikmet Ran
Nazım Hikmet Ran
Unutma Vera’m..!
Filistinde doğan her çocuk, ilkin annelerinin göğsüne;
sonra yerdeki taşlara uzanırlar..
Neredesin..!
Ey İsmail’in boğazındaki merhamet..!
Üzerimizdeki bu acıyı kaldır..!
Ya ebabilleri gönder, ya bizi de oraya aldır..!
Her taraftan bana yönelir seni arayan sesim..
Vera benim… Vera benim…
Şiir yazmak yalnızlık işidir, gel de şiir yazmayayım ne Ahmed Arif gibi Leyla 'yı bekleyeyim ya da Nazim' in Piraye' si, Vera'sı veyahut Sezai Karakoç Mona Roza'sı onu da geçelim sabahattin Ali'nin kürk mantolu madonna 'sını hepsi aşkın yalnızlığının imkansız aşkına vurulmuştu, gel basit yaşayalım şiir yazmayalım, mutlu olalım, aşkın viranesinden çok hancı geçer, aşkı betimlemeyi onlara bırakalım biz yaşayalım. Neek
Piraye öldü aşkından yine de dönmedi Nazıma .
Çünkü senin adını saatimin kayışına kazıdım Piraye diyen Nazımın kol saatinde Vera yazıyordu.
Nazım'dan da olabilirmiş aslında :)Alıntı
Söylesene Vera,
Çocuklara sıkılan hangi kurşun kahpe değildir?
Numan Arıman
Numan Arıman
İtalyanların sevdiğim bir sözü vardır derki;
"La vera felicità sta nel viaggio, non nella meta"
Gerçek mutluluk varılacak yerde değil, yolculuğun ta kendisindedir.