Anne babalar! Şimdi siz, vicdanınıza başvurarak bir düşünün. Aile çevrelerindeki hava, çocuğun sağlam kişilikli olarak yetişmesi için uygun mudur, değil midir?
Reklam
Doğrusunu söylemek gerekirse, ailesi sağ olsa da çevresinde hala, teyze, amca, dayı gibi yakın akrabaları bulunsa da bu şekilde kendi hâline bırakılan çocuk, bir yetimden farksız büyümektedir.
"Ben size Sokrat'ın veya Herkül'ün kafasını tercih edin demiyorum. Diyorum ki: Mandanın bacaklarını düşünürken, Sokrat'ın kafasını da unutmayın. Taş gibi sert ve koyun kafalı olmayın.
Her işi zamanında yapmak gerekir. Ancak eğlence zamanında eğlenilmelidir, kuralını unutmayın. Finlandiya'ya yalnız top oynamayı bilen insan gerekmiyor. Bize, Fin ulusunu ekonomik, sosyal düşünce ve ahlak yönünden yükseltecek adamlar gerek!"
Fakat Sokrat'ın, Fidyas'ın ve Perikles'in zamanında yaşayanlar, hayatın temel prensibi olarak şöyle bir kural koymuşlardı, "Hiçbir şeyde aşırılığa gidilmemeli. Hiçbir şey tek taraflı, tek yönlü olmamalı. Her şey ölçülü olmalı, zamanında ve yerinde yapılmalı."
"Bu da yeterli değil. Bizde bundan başka bir de düşünce veremi, irade veremi, ruh veremi vardır." diyordu. "Bu ruh veremi, bütün gençliği sarmıştır. Beş on on beş yıl sonra, yapıcı olarak hayatımıza girecek gençlerin, manevi veremden kırılmasına ilgisiz kalamayız. Düşünce veremiyle de savaşmak gerekir." sözlerini tekrar ediyordu.
Reklam