Duha
@vernem
Şu anda okuduğu kitap
"...göğsüne vurarak kalbine seslendi, dayan kalbim, bir zamanlar daha büyük kötülüklere dayanmıştın..."
Size gelince, beni dinleyecek olursanız Sokrates'e değil gerçeklere önem verin ve bana ancak söylediklerimin doğru olması durumunda hak verin. Bütün savlarınızı kullanarak bana karşı çıkın ve coşkuya kapılıp, hem sizi hem de kendimi aldatarak, giderayak iğnesini içeride bırakan arılara benzememi engelleyin.
İnsan düşmanlığı, insanlar hakkında yeterli bilgiye sahip olmadan bir insana sonsuz güven duyup, onu kesinlikle doğru, düzgün ve güvenilir sandıktan sonra kurnaz, güvenilmez ve sandığımızdan farklı olduğunun anlaşılmasıyla ortaya çıkar. Bu hayal kırıklığı, özellikle en yakın ve samimi saydığımız arkadaşlarımızla birkaç kez tekrarlandığında bütün insanlardan nefret etmeye ve hiçbirinde en küçük de olsa sağlıklı bir özellik bulunmadığına inanmaya başlarız.
Bu çok çirkin bir davranış değil mi? Bu şekilde davranan biri, insanlar hakkında bilgi sahibi olmadan onlarla ilişkiye girmeye çalışmıştır. İnsanları az da olsa tanısaydı, tamamen iyi ve tamamen kötülerin çok az olduğunu oysa iki uç arasında bulunanların çoğunlukta olduğunu bilirdi.
Bazılarının "insan düşmanı" olması gibi biz de "düşünce düşmanı" olmayalım, çünkü düşüncelerden nefret etmek kadar kötü bir şey olamaz
