Farin Haktan
@veronica101
Okudukça kaçıyorum sevmediğim dünyalardan sevdiğim dünyalara... Bana yeni dünyalar veren her yazara minnetle!
Mimar
Lisans
İzmir
Muğla
42 okur puanı
Şubat 2026 tarihinde katıldı
Kesinlikle okunmalı - Turkish Black Mirror
En benzetebileceğimiz tarz Black Mirror dizisi olurdu sanırım. Başta bir merak ortamına sürüklüyor, "Neler oluyor?" diye soruyorsunuz, hikayeler sarpa sarıyor ve sonunda hiç beklemediğiniz ters köşe finallerle beyninizi yakıyor.
Kitap okur gibi değil de dizi izler gibi hissettim her hikayede. Aslında dizisi çekilse de çok hoş olabilir.
Özellikle Empati hikayesi favorim. Yapay zekanın gerçekliği sorgulattığı felsefi bölümler insanı derin derin düşündürüyor. Sonunda yine inanılmaz bir ters köşe...
Çok keyif aldım, devamını dört gözle bekliyorum.
Gece Yarısı Kütüphanesi fikriyle çok cezbediyor: Yaşanabilecek tüm hayatların raflarda durması gerçekten güzel bir metafor. Okurken insan ister istemez kendi seçimlerini düşünmeye başlıyor.
Ama ilerledikçe anlatım biraz tekrar eder gibi geldi. Mesajı baştan veriyor ve sonuna kadar aynı duyguyu taşıyor. Yine de kolay okunan, düşündüren ve umutlu bir kitap.
Tanrıların Arabaları’nı okurken ilk hissettiğim şey merak oldu, ikinci hissettiğim ise ciddi bir şüphe. Von Däniken’in anlattıkları çok heyecanlı; piramitler, antik yapılar, eski metinler… Hepsini uzaylılar ve kadim ziyaretçiler fikri etrafında birleştiriyor. Okuması akıcı, insanı sürüklüyor.
Ama bir noktadan sonra şunu fark ettim: Kitap, sorular soruyor gibi görünse de cevapları baştan vermiş. Yani kanıttan çok varsayım üzerinden ilerliyor. “Başka nasıl açıklanabilir ki?” yaklaşımı, bilimsel meraktan çok hayal gücüne yaslanıyor.
Okurken eğlendim, zihnimi kurcaladı ama ikna olmadım. Daha çok iyi kurgulanmış bir fikir oyunu gibi geldi. Merak uyandıran ama temkinli okunması gereken bir kitap.
Bu kitapta olaydan çok bir adamın zihninin içinde dolaşıyorsun. Geçmiş, pişmanlık ve sıkışmışlık duygusu o kadar yoğun ki, bir noktadan sonra hikâyeyi değil ruh hâlini okuyormuş gibi hissettim. Yer yer boğucu ama bilinçli bir boğuculuk bu. Bitince karakteri değil, o ruh hâlini hatırlıyorsun.
Güç, ego ve çöküş üzerine psikolojik bir izleme gibi. Karakteri okurken bazen sinirlendim, bazen acıdım. İnsan zihninin karanlık tarafını çok net gösteriyor. Hikâyeden çok karakter çözümlemesi akılda kalıyor. Dizi kısmına hiç girmiyorum çünkü izlemedim.
