loriana
@versacrum
•Yazılar şahsıma aittir.
elka. asıl hesabım.
Yazar
72 okur puanı
Haziran 2022 tarihinde katıldı
Siyah kediler ve sokak lambaları üzerine.Edebiyat
Sokak lambasının altında mırıldayan siyah kedi, banklar bu gece yine mi boştu? Yeşil gözlerinin ardında annesinin eteğinin ucundan çekiştiren bir çocuğun hüznü esir, bir çocuğun gözyaşı doldurur ölmek üzere terk edilen balığın boş fanusunu. Sıcak kollar getireceğim sana, ışıklar seni üşütmeyecek artık.
Flu düşünceler üzerine.Duygu/Düşünce
Sardunyalar ve biçare dökülen yapraklar. Sarı pikeleri gökyüzüne saldım. Menekşe teyze artık cama çıkmıyor. Sahi, nedir bu gökyüzünün kasvetli varoluş sancısı? Bırak düşsün insanlar yeryüzüne. Kanatsız uçmak sandığının aksine can acıtmaz. Nasılsa güneş, açmanın yolunu daima bulur.
1 Mayıs 2024 Çarşamba, Yazarın kurtuluşu üzerine günlükler.Hayata Dair
Kaldığın yerden başlamanın bazen ılık çarşaf üstüne şefkatle düşen battaniye gibi alabildiğine ağır ve olabildiğince samimi olduğunu düşünürüm. Ben genelde hep kalırım, adımlarım bedenimden bağımsız toprağa köklerini çoktan salmış yaşlı bir ağaç kadar ağırdır. Yer yer susuz, pek tabii sert meltemlere maruz kalmış.. Ilık ve asabi meltemler yerini firari fırtınalara bıraktığında toprağımdan ayrılmış köklerim tutunacak yeni bir yaşam aramak için beni yeniden ayaklanmaya zorladı işte. Artık zamanı gelmişti. Zihnimin susuz topraklarının eşiğinden son kez gözlerimde yaşlarla ve kalbime sirayet eden zalim bir acıyla bakakaldım. Çıkarken kapıyı sessiz ve ıssız, usul usul kapatmıştım, anıları uyandırmadan, ninniler fısıldayamadan... Bu, bu eve son bakışımdı. Hoşçakal. Kalmak istersen, ya da hoş hatırlanmaya değerse tabii.. Ben şimdi, köklerimle hayata daha sıkı tutunacağım bir toprak arayışındayım. Her şeyin sonunda ve bir o kadar da başındayım. Sadece bugüne mahsus. Belki tekrar ve tekrar.
