Ben gelmek istemiyorum!” dedi yerinden hiç kıpırdamadan insanlardan biri.
Yeryüzünde ne kadar başka insan kaldıysa hepsi bir an dönüp ona baktı. Aslında zaten hiç kimsenin bir yere gidebildiği yoktu.
“İstiyorum ki bana gelen kimse mutsuz dönmesin.
Yüreğime giren umutsuz kalmasın.
Karanlığımı gören ışık yok diye yoldan dönmesin.
Acımı bilen beni ordan vurmasın.
Samimiyetimi gören değerli olduğunu anlasın.
Sessizliğimi zayıflık sanmasın.
Zaten bir kere sırtımı dönersem gitmişimdir.”