Veysel Can
@veyselican
livin' in ruins of a palace within my dreams
Eriyip bitmişti, ama benim için hâlâ aynıydı, en yakışıklı, en uzun boylu adam, benim babam.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Seneca'yı hiç okumamış olsa da, babam rahatlıkla onun sözlerini dile getirebilirdi, sesini bile duyabiliyorum: Ölecek miyim? Bunu mu demek istiyorsun? İyi ya, hasta olmak, zincire vurulmak, ölmek olasılığı ortadan kalkacak demektir benim için.
Aramızdan ayrılanlar nereye gider?
Sahibinin ölümünü en son köpeği kabullenir. Homeros'un Odysseia'sından bildiğimiz gibi, onu en son unutan da odur. Yirmi yıllık yokluğundan sonra, kanıta ihtiyaç duymadan kahramanı ânında tanıyan tek varlık Odysseus'un köpeğidir, zayıflayıp güçten düşmüş ama sonuna kadar beklemiş ve sadece kuyruğunu sallayacak gücü kalmıştır — seni bekledim, buradan hiç ayrılmadım, şimdi artık ölebilirim.
Bir köpeğe sahibinin artık burada olmadığını nasıl söyler insan?