odanın tam ortasında yatak var ve yatakta da eri yatmış uyuyor.
sessiz denizde sürüklenen bir kurtarma botunda tek başınaymış gibi görünüyor.
"ama ben bunları yapsam da, yine de bunlarda bana uymayan bir şeyler olur diye düşünüyorum. benim durumumda yoksulluk, sonuna kadar yoksulluk olur. kar bile benim için o kadar çok yağmaz."
"... ama şimdi her şeyden bir anda bıkkınlık geldi bana. birdenbire."
caddede karşılaşsanız, sonrasında hakkında hiçbir şey hatırlamayacağınız türden bir insan.
"gece yarısından sonra zamanın kendine özgü bir akışı vardır," diyor barmen. kutusundan çıkardığı kibriti tutuşturup sigarasını yakıyor. "ona karşı koyamazsın."