.Elf.
@vindiell
zeynep ❀
stars, i can see it in your eyes...
open.spotify.com/user/31hnwhadbf...tavan seyretmek
tavan
Asgard
Adro
389 okur puanı
Temmuz 2023 tarihinde katıldı
Çünkü eski masal ve efsanelerdeki şeyler en sonunda gelir başınıza. Ne kadar çok okur, efsanelere ne kadar çok inanırsanız, o kadar çok gelir. Zaten dinledipin hikaye başına geleceği için ona efsane dersin.
Reklam
"Şairim, işim kelimelerle oynamak. Ama gerçek düşüncenin kelimelerden değil, resimlerden çıkacağını biliyorum. Kelimelerle düşünemediğim asıl düşünceyi gözümün önüne ancak bir resim olarak getirebiliyorum. Şimdi seni kör edersem, işte ancak o zaman senin istediğin gibi bir birey olacağım. Biliyor musun neden? Çünkü o zaman kendim olacağım ve kendi kelimelerimi yazıp kendi efsanemi söyleyeceğim."
7/10
13 saatte okudu
·2025 57. kitabı
"Sakın kimseye bir şey anlatmayın...-Jerome_David_Salinger608.jpg)
...Herkesi özlemeye başlıyorsunuz sonra."
Bazı insanlar hayatlarımıza etki edemeyecek kadar yabancıyken bize, söyledikleri bir söz hayatımız boyunca bizimle kalır. Yolda karşılaştığımız bir yabancı, rastgele bir konuşmasına denk geldiğimiz bilirkişi, bir yazısını okuduğumuz yazar...
Holden Caulfield ile tanışmak benim için yolda bir yabancıyla karşılaşmak gibiydi. Ve gece ilerlerken o yabancı bana hikayesini anlattı. Sonunda, sabah olduğundaysa yollarımızı bir daha karşılaşmamak üzere ayırdık fakat o ve hikayesi hep benimle kalacaktı.
Salinger, en sevdiğim yazarlardan biri olan Murakami'nin de çok sevdiği bir eserlerin sahibi olduğu için oldukça merak ettiğimiz bir yazardı. Münzevi olması da ayrı ilgimi çekiyordu ve çevremdekiler abartı bulduklarını söyleseler de çavdar tarlasında çocuklar ile başladım yazarı okumaya.
Yazım dili o kadar çok hoşuma gitti ki bir ara gerçekten Holden karşımda oturuyormuş gibi hissettim. Ve her nasılsa Salinger'ın inzivaya çekilip kendi halinde bir hayat yaşadığı yazdığı bu kitapta anlaşılıyordu. Kendi zihnine hapsolmuş birinin düşüncelerini dinlemek gibi hissettiriyordu bunu okumak. Ayrıca kitapta iyi kitapları tanımlayan çok güzel bir alıntı var;
"Bir kitabı okuyup bitirdiğiniz zaman, bunu yazan keşke çok yakın bir arkadaşım olsaydı da, canım her istediğinde onu telefonla arayıp konuşabilseydim diyorsanız, o kitap bence gerçekten iyidir."
Kitabı okurken yalnızca Salingerla değil Holdenla da arkadaş olmak istedim, sanırım bu kitabı benim için ekstra iyi yapıyor.
Uzun lafın kısası, Holdenın düşünceleriyle boğuşması, kendi fikirlerinin arasında kaybolması ve geçmişindeki acılarıyla başa çıkması o kadar güzeldi ki. Kitabı herhalde kara komedi olarak tanımlayabilirim.
Son olarak Holden, bir gün karşılaşırsak söz