Bu kitabı en son 5 şubatta okumuşum. Ayraç koyma rutinini yaptıktan sonra masaya bırakmıştım. Kitap arasına ayraç koymak bana pek bir şey ifade etmiyordu. Masaya bıraktığım kitabı aylar sonra yerden toplarken aslında hiç sıradan olmadığını o zaman anladım. Meğer olacaklardan habersiz, kaldığın yere ayraç koymak yarına çıkacak olmanın umudu, sonsuz güveni -imiş.. bunu ayraç koyarken tereddüt ettiğim an idrak edebildim..