" Düşünceye dönüşse benim etim kemigim Yolum kurban gidemez hoyrat mesafelere; Ben, tüm uzaklıkları aşıp erişeceğim Sınırsız ötelerden, senin olduğun yere. Varsın, sımsıkı bassın ayağım topraklara Dünyada bir köşede, senden uzak mi uzak, Çevik düşünce sıçrar, dinlemez deniz, kara. Ulaşır özlediği yere hayal kurarak. Ben, düşünce değilim: ah düşündükçe bunu -Sen gittin, ben uçamam- bu öldürüyor beni; Alt tarafı, varlığım biraz toprak, biraz su: Inleyerek beklerim geleceğin keyfini. Bu iki som maddeden, birbirinin yasına Nişan takan o ağır yaşlar kalacak bana. "