Çünkü darbenin ne olduğunu darbe yiyenler bilir, vuranlar değil; acının ne olduğunu da çekenler bilir.
Reklam
“Virata ise bu kör dalga içinde yürürken, insanlarla bağını kestiğinden bu yana onları yeniden sevebildiğini fark etti.”
Virata günlerini doldurup öldüğünde ve hizmetçile-rin gömüldüğü çöp çukuruna gömüldüğünde bir zamanlar tüm ülkenin erdemin dört adıyla andığı adamı artık halktan hiç kimse hatırlamıyordu. Oğulları ortalıkta görünmediler, ölüsünün başında ölüm duası eden rahip de yoktu. Yalnızca köpekler uludu iki gün iki gece boyunca, sonra onlar da unuttular Virata'yı, ne hükümdarların vakayinamelerinde ne de bilgelerin kitaplarında geçti adı.
Ama Virata bir ricada bulunmak için kralın dizlerine kapandı: "Azlet beni görevimden! Hüküm veremem artık, çünkü anladım ki kimse kimsenin hâkimi olamazmış. Ceza vermek Tanrı'nın işi, insanın değil, çünkü kadere müdahale eden günah işler. Ben hayatımı günahsız yaşamak istiyorum."
"Artık özgür olmak istemiyorum.Özgür insan özgür değildir ve eylemsiz olan günahtan kaçamaz."
Reklam
Reklam