zeynep
@virginiawilde
izmir
20 Nisan
102 kütüphaneci puanı
67 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
au-dessus des collines qui séparent marengo de la mer, le ciel était plein de rougeurs. et le vent qui passait au-dessus d'elles apportait ici une odeur de sel. c'était une belle journée qui se préparait.
Reklam
devant moi, il n'y avait pas une ombre et chaque objet, chaque angle, toutes les courbes se dessinaient avec une pureté blessante pour les yeux.
utanç dediğimiz bir şeyi hissetme kapasitesine sahip olmamız -küçük düşmüş hissetmeye yatkın oluşumuz- utanç hissinin içinde istediğimiz veya hatta ihtiyaç duyduğumuz bir şey veya birçok şey olduğunu gösteriyor olabilir.
kendimizden utandığımızda olmayı veya yapmayı başaramadığımız çok önemli saydığımız bir şey var demektir ve bir şey veya başka bir şey olmak veya yapmak konusundaki bu başarısızlık ifşa olmuştur (çıplaklık utanç konusudur çünkü bürünebileceğimiz başka bir vücut yoktur).
yalnızca en önemli şeylerle utanç verici bağlantı içinde olmak mümkündür. neyin en önemli olduğunu veya neyin en önemli olması gerektiğini böyle anlarız. kendimizden utanarak, kendimiz hakkında neye değer verdiğimizi ve değer verdiğimiz şey hakkındaki şüphelerimizden nasıl sakındığımızı ortaya koymuş oluruz; utanç adeta hem zevklerimizi hem de ahlak anlayışımızı organize etmektedir. saklamamız gereken utanç o kadar temel önemdedir ki her şeye yön verir. tarzımız daima bir şeylerle olan utanç verici bir bağlantıdır.
Reklam