Kendine düşen..
Nasip edene hamd olsun..
İlk olarak kendisinin sosyal medya ve ardından yüz yüze sohbeti ile tanıdığım için çok müteşekkirim. Kitabını okurken sevgili yazarımın hoş hitabı ve muhabbeti ile tekrar hem hal olmuş gibiydim.
Kitabın içeriği bir aileyi, insanın özünü, toplumu ve bağları oldukça iyi ele aldığını görüyoruz. Her evde olması gereken ve çoğunluğun okuyup amel etmesi ile bazı şeylerin rayına oturacağı kesin. Açıkçası bir mümin bilincini olması gereken şekli ifade etmiştir.
Kendisinin kalemini okumak oldukça mutlu etti. Darısı tüm kitaplarını okuyup amel etmeye nasip olsun inşaAllah.
" Okuyalım, dinleyelim, seyahat edelim."
Reklam
aşk...
İskender Pala 'nın okuduğum ilk kitabı uzun zamandır okumayı bekliyordum.
Nasıl ki bitmesini istemezken hemencecik bitirmeyide düşündüm.
"Aşk sevdiğine bakar, gerisini görmez. " cümlesini kitap bittiğinde anladım. Uzun yıllardır Aşkın ne olduğunu merak ediyorum. Kiminin aşkını görüp taktir ettim, kiminin ise aşkını heba ettiğini görünce hayıflandım. Anladım ki aşk her kelamda her insanda farklıdır. Bir anlaşılmayan da kulun aşkıdır...
Merak ediyorum kitapta ki gerçek aşık kimdi? Bahşı'nın aşkını yıllarca bıkmadan arayıp sahip çıkması mı? Kaknusia' nın aşkını yıllarca bir yemeni ile dolabından eksik etmemesi mi? Evrennik İshak'ın yıllarca aşkını bekleyip sakınması mı? Gunala'nın yıllarca bıkmadan aşkının peşinden koşması mıydı? Bilinmez hangisi asıl aşık fakat dördüne de hak vermemek olmaz. Aşkta insan doğru ve yanlışı ince bir çizgide unutuyor. Yoksa herkes aklı başında severdi..
Unutmayacağım bir kitap olucağı ve en çok kimin aşık olduğunu hep merak ediceğimde kesin. Eğer birini seçseydim Bahşı ve Kaknusia der geçerdim ama aşka haksızlık olucağı kesin.
Belki bir gün aşkı öğrenirsem kimin gerçek aşık olduğunu anlarım...
Herşey aşktan ...
Her Şehrin bir sahibi var...
Tanımadan veya görmeden gönülden gönüle muhabbet akar mı? diye sual etseler çoğunun cevabı 'hayır' olur. Bu kitapta Şemsettin Sivasîyi tanımadan bildik. Tanımak başka bilmek başka bunca zaman hiç nasip olmamıştı ikiside. Şimdi tanıyıpta bildik inşaAllah. Her kitabın nasip olduğunu daha iyi idrak ediyorum. Sanırdım ki şehir sadece gezilir , görülür ve ziyaret edilir. Fakat bir şehrin sahibi olduğunu bilmezdim. Recep Efendinin acısına Kâtip Talha'nın yoluna şahitlik eden Allah'a hamd olsun.. Fatih hocamın tüm kitaplarını okumak nasip olsun. Yoksa onca yıl bi haber olmak nasipte olmadığını her nasibin vaktine esir olduğunu anladık İnşaAllah.
Şimdi sual bizim, gönlümüzde neyin sevdasını taşırız..?
Aşıklar ölmez...
Ene kitabından sonra merakla okumaya başladım. Bilmediğim o kadar çok şey vardı ki Yahya efendi hakkında. Bir gün İstanbul'a yolum düşerse onları ziyaret etmek isterim. Kalabalık şehirler hep korkuturdu fakat şimdi içinde ki insanlar oraya tutunmayı iliklerime kadar hissetiriyor.
Yahya efendinin sırlı olduğu muhakkaktı fakat gönül gözü görmeli. Ölüm hepimize haktır bu kitapta bunu anlamama ve bizzat sırı yaşatı.
إِنَّا لِلَّٰهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ.
Biz Allah'a aidiz ve kuşkusuz O'na döneceğiz.
15.06.2026
'Ene' demek 'ben' demek..
İlk sayfalarda içimden okumak gelmedi. Sanki içimde bir ses 'ama abartmış' dediğini işittim. Sonra o sesin nefsime ait olduğunu öğrendim diğer sayfalarda. Nefsim biliyordu etkilenip sürekli sual edeceğimi.
Çok akıcı olduğu gibi herkesin okuması gerektiği gibi sorgulamasını isterim. Gerçekten yazarın dediği gibi hissertirdi kitap bana yazılmış gibiydi. Nefsimin sesiydi orada yazılanların hepsi. Bana kattığı bir çok şey olsada en çok merak ettiğim Aziz Mahmud Hüdayî efendileri oldu. Elimde avucumda olmamasına rağmen biz bu dünyayı dünyada terk edebilir miyiz?
Reklam