Sıradan bir hürmetin ne gibi safhalardan geçip, şimdi hayatında kökleşen büyük ve dehşetli bir aşk olduğunu düşünerek kendinin bu kadar tutulma meyliyle bu neticeyi anlaması, onun büyümesine meydan vermemesi gerektiğini itiraf ediyor, "Evet kaçmalıydım, kaçmalıydım!" diye yumruklarını kafasına sıkıyordu.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Necip'in ruhundan neler geçtiğinden şüphe etselerdi onu ne kadar iğrenç bulurlardı ve Necip, işte kendisi de kendinden iğreniyor ve asıl ona bu azap veriyordu. Yine o düşüncelerin sesi yükselerek, "Lakin herkesin hayatında da böyle başkalarının iğrenç bulacakları anlar vardır," demek istiyordu.
Ah, niçin o daima böyleydi? Dünyada huzur ve rahatın hep düşüncelerden doğduğunu görüp kendini üzen şeylerin de hep kendi muhayyilesinin, kendi tercihlerinin icatları olduğunu düşünerek kendine, ruhuna karşı bir şey yapamadığından, kendini iyileştirmek için bir çare bulamadığından deliren bir öfke ve kızgınlık hissediyordu.