"50'ler istikrar, güven ve huzur, 60'lar ise isyan, özgüven ve geleceğe dönük iyimserlik ve inanç ima ediyorsa, 70'ler ise bir önceki on yılın aksine cazibe sunmaktan çok uzak, kasvetli, huzursuz ve hatta tekinsiz bir on yıldır. Birçoklarına göre Hollywood'un beklenmedik altın çağı olan bu on yılın birçok kült filminin gücü yansıttığı bu kasvettir. Robert De Niro'nun çıkış filmi Arka Sokaklar (1973) ama asıl akabindeki Taksi Şoförü (1976) dönemin distopik ve tekinsiz (ve belediyesi 1976'da müflis) New York'unu ruhunu kararttığı paranoyak bir Vietnam gazisinde ele alır. Dönemin komplocu filmlerinin baş yönetmeni Alan Pakula'nın Başkanın Tüm Adamlan (1976), Parallax Esrarı (1974) ve Sidney Lumet'nin Şebeke (1976), Çin Mahallesi (1974) gibi filmleri dönemin kasvetinin sinematografisidir. Ancak 70'ler dahi yirmi yıl sonra kendi kültünü yarattı. 90'lar bu tür bir retro sundu. 70'lerin melodileri tekrar kıymete bindi. Tabii 70'ler sadece Türkiye' de de değil "kurşun yılları" (Anni di piombo) olarak da adlandırıldığı İtalya başta olmak üzere 1968 hareketinin radikal nihilist şehir terörüne el verdiği ve çok sert bir devlet kontra-terörünü tetiklediği ülkelerde de yeterince kötü anılarla yüklüydü."
Sayfa 20
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Bunların kafalarında neler oluyordu acaba?
Hayatın gerçeğini, Şiilerin kayıp on ikinci imamının döneceğine inanmaları ve Yuhanna'nın vahyi evanjelistlerinin, İsrail'in Tevrat'ta belirtilen sınırlarıyla yeniden var olduğu anda, İsa'nın zuhur edeceğini düşünmeleri gibi, kıyamette ortaya çıkacak bir kurtarıcı figürü beklentisiyle çarpıtıyorlardı.
En kötüsü ise şuydu: İllaki önce kıyametin kopması gerekiyordu.
Kafirlerin bir şekilde yok olması gerekiyordu, mutlaka dünyanın batması lazımdı. Sadece imanlıların hayatta kalıp mutluluğu yakalayacağı bir final savaşı olmazsa olmazdı, bazı imanlılar da bunun yeteri kadar çabuk gerçekleşmeyeceğini düşündükleri için, kıyametin kopmasına bir miktar yardımcı olmak istiyorlardı."
"İlhak, yani bir başka devletin toprak bütünlüğüne ya da siyasal bağımsızlığına karşı, herhangi bir biçimde kuvvet kullanma tehdidi ya da kuvvet kullanılması, 26 Haziran 1945 tarihli Birleşmiş Milletler Anlaşması'nın 2. Maddesi'nin 4. Fıkrası'na göre kesinlikle ...
YASAKTI.
...
Almanya mesela. İşgal edildi ancak ilhak edilmedi. Resmen işgal altında olmasına rağmen ABD'nin elli birinci eyaleti olmadı, Sovyetler bile kendilerinin yerine bir kuklayı oynatmayı tercih ettiler, Fransızlar ve İngilizler sömürgecilikten zaten ağızlarının payını almışlardı, galip devletlerden hiçbiri Almanya'da sadece askeri varlığıyla kalıcı olarak temsil edilmeyi istemiyordu. Maliyeti felaket yüksekti, yerleşim imkanı da yoktu, eh, o zaman bir an önce, hemen bugün çıkıp gitmek lazımdı."
"1962 yılında Britanya'nın ve ABD'nin bakanlar kurulunda, İsviçre hükümetinde tek bir kadın yoktu. Britanya'da meclis üyelerinin, ABD'de senato üyelerinin yüz de 4'ünden azı, İsviçre Federal Meclisi üyelerinin yüzde birinden azı kadındı - İsviçre'de yirmi kantonun on yedisinde (babaannemin yaşadığı kanton dahil) kadınların oy verme hakkı bile bulunmuyordu. Kuralların erkekler tarafından erkekler için belirlendiği anlamına geliyordu bu. Amerikalı ve Britanyalı kadınların ipotek kredisi alabilmek ve banka hesabı açabilmek için evli olmaları ve kocalarından yazılı izin almaları gerekiyordu. İsviçreli kadınların eşlerinden yazılı izin almadan işe girmeleri bile yasaktı. Dünya üstünde hiçbir yerde ev içi şiddete karşı sığınma evleri bulunmuyordu; bir erkeğin karısına tecavüz etmesi hiçbir yerde yasalara aykırı değildi. (1980'lerde evlilik içi tecavüzü yasaklamak için adımlar atıldığında California Meclis üyelerinden biri, "Karımıza da tecavüz edemeyeceksek kime tecavüz edeceğiz?" diye itiraz etmişti.) Pratikte erkekler eşlerini dövebiliyorlardı, çünkü polis bunu suç olarak görmüyordu; kızlarını taciz edebiliyorlardı, zira bu konu öyle bir tabuydu ki kimse polise bildirmiyordu."
Kocatepe'de köylü bir kadının yerli turistlere büyük taarruzu anlatışı:
"İşte aba, bizim köy aha şu tepenin arkasında, şu kıvrımdan doğru geldik biz. Gazi Paşa, Yunan gavuruu kovmak için burda kurmuş karargahını. İşte bak, şu siperler, şöölecene hep bizim askerlen, subaylarlan dolu imiş. Şurlara topları yerleştirmişler hep, attılaa mı topu, yüksek ya, ta gidiyo, gavurun tepesinde patlıyo. Hazırlık, hazırlık, artık saldırmak zamanı gelmiş. Gazi Paşa, askerlere, 'akşamdan biraz erken uyuyun yavrularım, şafaktan hücuma kalkcaz,' demiş. Kendi pek uyumamış, elinde dürbün, bakın işte şurlaa, şurlaa hep düşman askerinin durduğu yerlee, onları gözetlemiş, durmuş. Gahbenin gavuru rahat ya, asdıkları asdık, kesdikleri kesdik. Türkler bize saldıramaz deye, yerleri ışıl ışıl, g.tleende pireler uçuşur, uyurlarmış. Gazi, şafak sökmesine yakın emrindekilere, 'Ben şuraya gitcem, hazırlıkları bitirmiş olun, bekleyin. Ne zaman kırbacı havaya kaldırdım, bekleyceniz, kırbacı indirdiim gibi vursun toplar düşmanı, beni bekleyin,' demiş, yürümüş. Daha şafak sökmemiş, yeni yeni karanlık dağılcak. Herhalde şu siperleen birindeymiş ki, gözetleyip, gözetleyip, kırbacı havaya kaldıımış. Bizim toplar hepsi hazıılaa, beklolaa. Çok geçmemiş, Gazi kırbacı indirivemiş! Amanin gadeşler, bir gümbürtü, bir gümbürtü, toplar daha yataktaki gavurun beynine beynine patlamaya başlamış. Biraz zaman geçmiş, elinde dürbün hep gözlüyo, kırbacı bir daha kaldırmış, indirdiğinde önce süvarilee, akasından askerlee, Allah Allah sesleriylen kakıvemişlee hücuma! Amanin abacım, şahin misiniz, havada mı uçuyonuz, bizimkilee bi inmişler aşağıya, sözde asker ocakla da savaşcaklaa, emme gahbe gavuru, bu tepelerden bulundukları yerden hiçbirbirini beklemeden, başlamışlaa Afyon' a doğru kaçmaya.
