Vox Nihili

Vox Nihili
@voxnihili
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Ve yine de her yanılsamadan vazgeçmeye eşlik eden özgürlüğü, vazgeçmek zorunda kaldığım konforlara değişmem. Yanlış bir inanç ortadan kalktığında, kaybın acısı ve seni bir yerde tutan bağlantının kopması duygusu azaldıktan sonra, içimdeki bir şeyin rahatladığını, artık zorlu sorulara çözüm bulmak ve imkânsız çelişkileri bir arada tutmakla görevlendirilmediğimi fark ettim. Cehalet huzurlu bir mutluluk getirebilir, ama bu gerçek mutluluk değildir, kolektif düzeyde büyük ve geniş çaplı acılarla sonuçlanabilir. Yanılsamalarımızı çözmeye ve kendimizi onların gizlediği gerçeklere açmaya çabaladığımızda kendimize ve dünyaya büyük bir hizmet etmiş oluruz.
Sayfa 471
Yanılmayı mı yoksa hayal kırıklığına uğramayı mı tercih edersiniz? Dünyayla gerçekte olduğu gibi mi yoksa sadece olmasını dilediğimiz gibi mi ilişki kurmayı tercih ederiz? Hangi yaklaşım sonunda daha fazla acı getirir?
Sayfa 469
Bir şeyleri yaratıcı olarak mı yoksa tepkisel olarak mı görüyoruz? Otomatik reaksiyonlar, netice itibariyle, sadece çivileri gören nihai çekiç olan travmatize kişiliğin uzmanlığıdır. Bu arada yaratıcılık daha temel bir şeyler ilgilidir: Yaratabileceğimizi görmekle başlar ve sonra yaratılmak isteyen şey hakkında bir his verir. Bu özgünlüğün bir yüzüdür, yazarlığın yakın bir akrabasıdır.
Sayfa 460
Değerli bir bilgi...
Beynin ödül mekanizmaları, başkaları kendimizi inkâr etmemizi takdir ettiğinde veya bundan faydalandığında akan yüksek dopamin ve endorfin seviyelerinden, bağımlılığa çok benzer bir şekilde zevk bile alabilir. "Adrenalin bağımlıları" teriminin bir nedeni var. Zorunlu olmadığında gerçek bir dürtü olan başkalarına karşı iyi olma dürtüsü, böylece, kendimize karşı iyi olmaya yönelik eşit derecede gerçek buyruğu alt edebilir.
Sayfa 408