İlk okuduğum Japon kitabı olan Kahve Soğumadan Önce, yumuş yumuş bir kitaptı. Betimlemeleri kimi yerde aşırı bulup sıkıldığım anlar olsa bile genel itibariyle akıcı bir anlatım dili var. Karakterlerin her birinin hikayesini birbirinden etkileyici olmakla birlikte hüzünlü bir tebessüm bıraktı sonunda.
Pek bir beklenti duymadan başladığım bu kısacık kurgu kalbimden bir parçaya sahip oldu.
Kahve Soğumadan Önce
Günün sonunda, ister geçmişe dönmüş olun ister geleceğe gidin, şimdiki zaman değişmiyor. Bu da akıllara şu soruyu getiriyor: O hâlde o sandalyenin ne anlamı var?