Alyeska

Zedka;
"Bir seferinde bir kadın görmüştüm, yakası iyice açık bir entari giymişti, gözleri donuk donuk bakıyordu, hava eksi beşken Ljublijana sokaklarında dolaşıyordu. Sarhoş olduğunu sandım, ona yardım etmeye davrandım, ama ona ceketimi verme önerimi reddetti. Belki de onun dünyasında mevsim yazdı, bedeni onu bekleyen kişinin tutkusuyla ısınmıştı. O kişi yalnızca onun deli hayallerinde yaşasa bile, istediği gibi yaşamaya ve ölmeye hakkı vardı, ne dersin?"
Sayfa 45 - Can Yayınları·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam
Dudakları. Ölü, soğuk dudakları. Sonra devam edemeyecektik.
"Tıknaz, benim hakkımda anlaman gereken şey şu ki ben derinlemesine mutsuz bir insanım."
Çünkü hiç kimse lanet olası bir tilkiyi yakalayamaz.
Reklam