“Allah’ın hükmünde özgürlük demek, her şeyi yapabilmek değildi.”
İnsanlık bu gerçeği unuttu.
Özgürlük, yaratılışın sınırları içinde bir armağandı; ama insan, onu bir meydan okuma sanarak bozdu.
İrade verilmişti ama ölçü de konmuştu. Çünkü sınırsız bir irade, ilahi dengeyi yıkar; kudret, anlamını kaybeder.
Yapabilmek, haklı olmanın kanıtı değildir.
İnsan, “yapabilirim” diyerek her şeye el uzattı; sonunda hiçbir şeye sahip olamadı.
Allah’ın hükmündeki özgürlük, yasaksızlık değil, hikmetin rehberliğidir. Ve insan, bu rehberi unuttuğu gün, özgür değil; yalnız kaldı.
EREN