burdayım işte
@wadadadang
az yazar,çok çizer,hep düşünür
5 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
TecritEdebiyat
“ İçerde bedenim tutsak, dışarıda düşlerim yasak..’’
Felsefi terimi soyutlama , sosyal ve kültürel anlamda hiçleştirilme, insanı insansız bırakma halidir.
Yeryüzünde ve evrende insanoğlu algısının ortaya koyduğu tüm varlıklar temelinde, soyut özelliği olan tek tür, türümüz insanoğludur. Soyutlama, insanoğlunun monologuyla, hem kendi türünü, hem de algıladığı her şeyi, soyutuyla ortaya koymasıdır.
Ortada bir soyutlama var ise; mutlaka bir soyutlayan ve soyutlananın olması gerekir. Soyutlayan, her zaman insanoğludur, soyutlanan insanoğlu da dahil, algılanan ve kavram ile özdeşleşendir. Soyutlama ise, bir yön ve yöntemdir, bu da doğal düşüncenin yapılanış ve işleyişinin insanoğlu eliyle hem kendine hem de, algılayarak kavramıyla özdeşleştirdiği her bir şeye ve her şeye uyguladığı, onu dile getirisidir.
metamorfoz, var olan bir vaziyetten başka bir vaziyete sürükleniş, hal-durum tadili ekseninde olmayı kapsadığından, kahramanımız Gregor bir sabah gözlerini açtığında bir böceğe dönüşerek bütün mevcut hallerinden soyutlanmıştır ve Gregor’un kabul edemediği bu süreç, her gün yattığı ve uyandığı yatağına dev bir böcek olarak gözlerini açmasını serimler. “sürekli bir ilerleyiş içinde olan bu yaşamda ve insan edinimlerinin tarihsellik ölçeğinde muhtelif biçimlerde değerlenen insan, kişi, insan meziyetleri, kişi meziyetleri ve bunların sonucu olarak fenomenler, vaziyetler, eserler, hepsi bir bütün olarak insanların dünyasını, insan gerçekliğini doğurur. Gregor öylesine bir vaziyetle karşı karşıyadır ki, bu vaziyet ne kendisinin dilediği ne de başına gelmesini ölçüp-biçtiği bir durumdur. Gregor böylesine bir durum ortasında bırakılmıştır.
İlaveten Gregor’un ahval-i ruhiyesinde böcekleşme Psikotik bir öğedir, parçalanmayı ve kaybolmayı simgeler.Sevdiği ailesi için insanlık dışı
Reklam
İçselleşmeEdebiyat
İçselleşme üzerine:
Dışa boşalmayan tüm içgüdüler içe yönelirler. benim, insanın içselleşmesi diye adlandırdığım şey budur: insanda, sonradan onun "ruhu" diye adlandırılmış olan şey ancak böylelikle gelişmeye başlar. “Ahlakın Soykütüğü Üstüne” -Friedrich Nietzsche
Kendi halinde yaşayan bir kişinin gece yarısı bilinmeyen bir örgüt tarafından evine gelen mektupla hayatı değişir. Korkuyu Beklerken, bu kişinin o mektuptan sonra yaşadıklarının hikâyesidir. O günden sonra sürekli bir korkuyla yaşayan hikâye kahramanı, bu korku neticesi toplumdan uzaklaşır, bireysel heyecanlar yaşar. Kafasında çeşitli senaryolar kurar. Bu davranış biçimleri kahramanın iç dünyasında yaşadığı karmaşanın bir neticesidir. Korkuyu Beklerken, kafkaesk özellikleri ağır basan uzun bir hikâye. Yazar, toplumdan uzak bir köşede, yalnız yaşayan, dünyadan, tabiattan insanlardan kopmuş, sürekli tedirgin, huzursuz, ömrünü ayrıntı ayıklamakla geçiren, gizli güçlerin kendisini tehdit ettiğini sanan ve korkuyla kıvranan bir kişinin iç dünyasını, onun bunalımlarını başarılı bir şekilde yansıtır. Korku, hayatla mücadele içindeki insanın duygu halidir ve bu hikâyede yaşama biçimine dönüşmüştür. Sürekli korku içindeki hikâye kahramanı, hayatla yenişemeyen bir insanın nasıl içselleştiğini gösterir. Bu içselleşme, kahramana gelen mektupla değil daha önceden süregelen bir içselleşme olarak düşünülebilir. Bu hikâyedeki kahramanı korkuya düşürenin, bir gün evinde bulduğu adressiz zarf içinden çıkan anlaşılmaz dildeki mektup olmadığı, onun zaten mektubu bulmadan önce derin bir korku içinde yaşamakta olduğudur.