Tutulmayacak olsa da, beni hatırlayacağına dair bir söz istiyorum. Neden mi? Çünkü ben bir anda büyüdüm. Ve sen çok gençsin. Ben hatırlanmak, tutunmak ve biraz olsun tadını çıkarmak istiyorum. Geleceği düşünmeden. Çok yakında mesafe bu tuhaf yakınlıktan çok daha belirgin olacak.
Hepimiz insanız ama aynı olduğumuz kadar farklıyız da - benzediğimiz kadar aykırıyız. Bu zıt sonuçlar sayesinde bir şeylerin farkına varıyoruz: Soğuğu tecrübe ederek sıcağın; neyin kötü olduğuna karar vererek iyinin; nefretle aşkın.
Ve işte şu noktadayım -gerçekten inanarak şunu söyleyebilseydim keşke: bir yerlerde sevebileceğim ve güvenle, hiç korkmadan fedakarlık edebileceğim bir adam var. Keşke. O zaman bu güzel, zeki, şehvetli insana bu denli ümitsizce ve tuhaf bir biçimde takılmazdım.