ecem
@walwisteria
boxd.it/8RQW1
and maybe some faith would do me good
16 Kasım
67 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kısa sürede okusam da okurken çok zorlandığım bir kitap oldu. Olayları ve bakış açılarını hazmetmek gerçekten çok zorlayıcıydı. Yazarın bu romana konu olan gerçek hayat hikayesini 21 yaşındayken dinleyip 15 yıllık bir emekle bu romanı yazması beni gerçekten çok etkiledi. Buna rağmen de romanının "müstehcenlik" kapsamında kaldırılmaya çalışılması gerçekten mide bulandırıcı. Kadınların başına gelen ve gelmeye devam eden olayları sarsmak ve insanları bu olayların varlığından haberdar edip rahatsız etmek bir şeylerin farkındalığına vardırmak amacıyla yazılan bir kitaba cinsellik uyandırmak için yazıldığını iddia etmek tamamen o kişinin kendi sapıklığıdır. Kitabın son kısmındaki Pınar Kür'ün mahkemeye verdiği savunma inanılmazdı.
Romanın gerçek bir hayat hikayesinden uyarlanma olmasının verdiği acı o kadar derin ki okurken başka hiçbir şey düşünemedim. Hayatında bir kere bile mutlu olamadan acılar içinde geçen bir yaşam...
Romandaki bütün erkek karakterlerden o kadar nefret ediyorum ki. Yalçın tek kelimeyle iğrençsin hiçbir duygun düşüncen asla bana geçmedi sadece iğrenç birisin. Hüsrev umarım cehennemde acılar içinde kıvranıyorsundur. O köydeki diğer tüm erkeklerin hepsi de aynı şekilde. O kadar büyük bir öfke duyuyorum ki hepsine.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Çok hızlı ve kolay okunan bir kitaptı. Bölümlerin hep de merak uyandırıcı kısımlarda bitmesi sebebiyle elimden bir saniyeliğine bile bırakamadım.
Yoshihide karakteri kadar mide bulandırıcı ve rahatsız edici deli bir başka karakter okumamış olabilirim. Kitap bittikten sonra ağır bir mide bulantısı yaşadım. Ama hikaye iyi yazıldığı için rahatsız olsam da kitabı çok beğendim. Yazarın diğer kitaplarını da okuyacağım.
Kitabı gerçekten çok beğendim. Genellikle birden fazla duyguyu aynı anda hissettirebilen eserleri çok başka bir boyutta seviyorum. Bu kitap da onlardan biri oldu. Kitabın dili bana başlarda ağır gelse de ilerledikçe daha rahat okumaya başladım. Dilini ağır bulmamın sebebi okuma isteğimin olmadığı bir dönemde okumaya kendimi zorlamam da olabilir.
Kitabı, tamamen konusu için alıp okudum ama yazar bu konuyu çok daha ileri taşıyıp tüm duyguları tek eserde hissedebilmemi sağladı. Daha önce bu konuya çok yakın başka bir eser olan Stefan Zweig'ın Mecburiyet kitabını okuyup çok beğenmiştim ama şunu söyleyebilirim ki bu kitabı Mecburiyet kitabın çok daha fazla sevdim.
Özellikle kitabın son 30 sayfasında yazar duyguları o kadar iyi dile getiriyor ki... Olina karakteriyle ana karakterimiz arasındaki sohbetler o kadar derin o kadar yaralayıcı ki... Kitap boyunca ana karakterle o kadar fazla empati yaptım ve o kadar fazla üzüldüm ki o dönemde ve özellikle Almanya'da doğmadığım için şükür ettim. Her karakter ayrı ayrı o kadar zor şeyler yaşıyorlar ki üzülmemek elde değil.
Asker psikolojisi de asla anlayabildiğim bir şey değil ve bu yüzden bu konu hakkındaki kitapları çok seviyorum. Ülken için ölmek? Yaşamak istiyorken zoraki ölmek? Herhangi bir seçeneğin yok liderin idealini destekleyip desteklemediğin de önemli değil zorunlu olarak gelip öleceksin. Ana karakterimiz bu ölmek istemiyorum ama çok yakında öleceğim feryatlarını okumak gerçekten beni çok etkiledi. Mutlu olmasa bile yaşamak istiyor çünkü ama çok yakında ölecek. Kitap boyunca bu cümleyi öyle fazla kez okuyoruz ki. Bu farkındalıkla çevresine o kadar farklı bir taraftan bakıyor ki yaptığı herhangi bir şeyde aklında ölmek var trende camdan dışarı baktığında "son kez burayı görüyorum çünkü öleceğim" düşüncesi dışında başka
