Bakın, yazmak iyi, rahatladım; iki saat önce elimde mektubunuz, dışarda
yatarken böyle değildim. Bir adım ilerimde, sırtüstü düşmüş bir böcek
doğrulmak için çabalıyordu... Ona yardım etmek isterdim, kolaydı da,
ayağımın ucuyla dokunsam kurtulabilirdi... Ama elimde mektubunuz vardı,
kalkamazdım ayağa umurumda değildi böcek, görmüyordum bile. Çevremle
yeniden ilgilenmem bir kertenkele yüzünden oldu. Böceğin üstünden geçmesi
gerekiyordu; çırpınması durmuştu böceğin, yaklaşmıştı ölüme., bir kaza
değildi bu, tersine, bir ölüm savaşıydı, doğal hayvan ölümlerinin az rastlanır
acı oyunlarından birini görmüştüm. Ama kertenkele böceğin üstünden
geçerken kurtardı onu sırtüstü yatmaktan... Böcek iki üç saniye ölü gibi
durdu, sonra birden, hiçbir şey olmamışçasına, duvarı tırmanmaya başladı.
Bu küçük olay bana güven vermiş olacak ki, kalktım biraz süt içtim ve size
yazdım.