Duygu
@wanderlustt
Artık gözleri çok uzaklaştı okunmuyor..
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Sabah olmuş.. Kafamda yine aykırı düşünceler. Uykusunda karabasanıyla cebelleşen kız kardeşime alışmış kulaklarım. Aç değilim ama biraz mutsuzum. Lokum yiyorum, süt eşliğinde. Okuduğum kitapların karakterleri birbirine karıştı.. ve bir de nefret ettiğim erkek tipi yazınca ona bastım engeli. Bugün de feminist ve dinsizim....
“Yani bana gizli gizli âşıksın. Ve buraya bana bunu söy
lemek için geldin. İstediğini bulamazsan Della’ya geri dö
nebilirsin. Sana hiçbir zarar gelmemiş olur.”
“Hayır, öyle değil. Sadece onu incitmek istemedim.”
“Greer’e de hâlâ âşık mısın?”
“Aman Tanrım. Hayır, Greer’e âşık falan değilim.”
Ayağa kalkıp beni sandalyeme oturttu. Hayatımda bu ka
dar korktuğumu ya da sinirlendiğimi hatırlamıyordum.
“Helena...”
“Adımı söylemeyi kes.”
“Neden?”
“Çünkü midemde kelebeklerin uçuşmasına neden olu
yor ve ben sana da kelebeklerine de güvenmiyorum.”
Tüm bunları çok komik buluyormuş gibi dudaklarını
birbirine bastırdı. “Midende kelebekler uçuşturduğumu
kabul etmemen gerekiyordu.”
Açık saçık giyinmiş olduğumun, saçlarımın
dağınıklığının ve insanların bana baktığının farkmdaydım.
Ama onlar kalbimi göremiyorlardı. Eğer görebilselerdi, ri
melimin neden bu kadar dağılmış olduğunu anlarlardı.
“Hayat hakkında bildiğin her şeyi bana anlatmanı çok
isterim,” dedim. “Buna ne dersin?”
Arkasına döndü ve bana bir portakal fırlattı. Portakal
alnıma isabet etti.
“Hayat hakkında hiçbir şey bilmiyorum,” diyerek gül
dü.
“Peki, ama ben kendimi bulmaya çalışıyorum.”
Greer sırıttı. “Bu, sevgili Helena, yapacağın en korku
tucu şey olacak.”
“O nedenmiş?”
“Çünkü bulacaklarından hoşlanmayabilirsin.”